De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Biografie

Pieter Hofman fotograafEugeneSwartz.jpg

Pieter Hofman, Directeur Gastprogrammering Het Muziektheater, Foto: Eugène Swartz

Pieter Hofman (Den Haag,1946) sloot zijn studie Stage Management aan de Royal Central School of Speech and Drama (Londen) cum laude af in 1967. Tussen 1968 en 1976 werkte hij in Nederland als stage manager in de zogenaamde vrije sector bij grootschalige musicals als Sweet Charity met Jasperina de Jong, maar ook Jacques Brel is alive and well and living in Paris met Henk van Ulsen en Liselore Gerritsen. Daarnaast was hij werkzaam als bedrijfsleider in ondermeer het Amsterdamse Nieuwe de la Mar Theater. In seizoen 1976-1977 was hij verbonden aan het National Arts Centre (Ottawa). Op verzoek van artistiek leider Franz Marijnen keerde hij naar Nederland terug en behartigde vanaf de oprichting van het RO Theater (onderdeel Toneelraad Rotterdam) tot 1984 bij dit gezelschap de productionele- en zakelijke belangen bij producties zoals Koning Lear met John Kraaijkamp sr. en De Knecht van Twee Meesters met Peter Tuinman.

Van 1984 tot en met 2009 was Pieter Hofman werkzaam bij Stichting Het Muziektheater te Amsterdam. Met ingang van 1993 als directeur Gastprogrammering / adjunct-directeur en in die hoedanigheid lid van het directieteam Stichting Het Muziektheater. Hier presenteerde hij ruim 100 buitenlandse gezelschappen op het gebied van dans- en muziektheater, zowel westers als niet-westers, waarvan bij ruim de helft hun introductie in Nederland via Het Muziektheater plaatsvond. Hieronder bevonden zich op dansgebied het Kirov Ballet, The Tokyo Ballet en The Royal Ballet, maar ook Martha Graham Dance Company, Rosas, La La La Human Steps, Shen Wei Dance Arts, Wayne McGregor/Random Dance, Bill T. Jones/Arnie Zane Company en Merce Cunningham Dance Company. Op het gebied van muziektheater was Robert Wilson vaste gast, met producties als The Black Rider (Waits), Time Rocker en POE-try (Reed), Die Dreigroschenoper (Weill) en I La Galigo. Daarnaast o.m. Rashomon van het New National Theatre (Tokio), Jan Fabre’s History of Tears, en diverse producties van Opera O.T.. In de categorie niet-westers werd ruimte geboden aan gezelschappen als de Shaanxi Qin Opera Troupe, Sankai Juku, Ensemble van de Kraton Surakarta, Compagnie Jant-Bi en de African Renaissance Opera Production, Princess Magogo. Ook produceerde hij de jeugdopera De Naam van de Maan (Olthuis/Schmidt/Van Duijn) en was co-producent van o.a. The Making of the Representative for Planet 8 (Glass/Lessing), Dark Lady (Tarenskeen) i.s.m. Toneelgroep Amsterdam, en TEA (Dun) i.s.m. Suntory Hall (Tokio) en De Nederlandse Opera. Bij circa 40 internationale producties fungeerde hij tevens als mede-opdrachtgever.

Naast bovenstaande werkzaamheden vervulde hij tal van bestuurs-/toezicht functies bij onder meer het Springdance Festival, Theater De Engelenbak, Geestgronden, Theatergroep Wederzijds, Nederlands Dans Theater, Stichting Opleiding Theater Technici (SOTT) en maakte hij met regelmaat deel uit van diverse adviescommissies waaronder het Fonds voor de Podiumkunsten, Stichting PodiumKunstwerk, Gemeente Utrecht (Cultuur nota 2005-2008) en trad op als jurylid bij de Taishin Bank Foundation for the Arts (Taiwan).

Theater/Dans

Voor een overzicht van voorstellingen waarin Pieter Hofman wordt genoemd als voor de productie-/zakelijke leiding, zie: Categorie:Productie Pieter Hofman.

Onderscheidingen

Nigel Birch Award 1967 (RCSSD), Prijs van de Kritiek 2009 (Kring van Nederlandse Theatercritici), en de de Prijs van Verdienste 2009 (Stichting Dansersfonds ’79).

Trivia

Pieter Hofman trad in de voetsporen van zijn vader: de Nederlandse Theaterproducent en -directeur: Willy Hofman.

Externe Links

Bronnen