De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


Bestand 179807.jpg


Els Ingeborg Smits, Trudy de Jong, Carol van Herwijnen, Marlies Hamelynck. Foto: Eduard Coblijn. Collectie TIN.

TitelRijgdraad
ProducentTheater van het Oosten
Co-productie metToneelgroep Amsterdam
DisciplineToneel
OnderwerpRepertoiretoneel, Nederland
Premièredatum27 oktober 1995
Seizoen1995/1996
LocatieTransformatorhuis, Amsterdam

Informatie

Rijgdraad van Judith Herzberg

Theater van het Oosten, Toneelgroep Amsterdam

Seizoen: 1995/96

Trefwoorden: Repertoiretoneel, Nederland

Auteur: Judith Herzberg

Regie: Leonard Frank

Dramaturgie: Mira Rafalowicz

Productie: Tom Diderich

Kostuums: Leonie Polak

Decorontwerp: Judith Lansink

Lichtontwerp: Reinier Tweebeeke

Muziek: Maurice Horsthuis

Uitvoering muziek: Petra Vlasman

Uitvoerenden: Carol van Herwijnen als Simon, Kitty Courbois als Ada, Elsje de Wijn als Riet, Peter Oosthoek als Zwart, Els Ingeborg Smits als Duifje, Krijn ter Braak als Alexander, Marjon Brandsma als Dory, Trudy de Jong als Lea, Jack Vecht als Nico, Marlies Hamelynck als Pien, Evert van der Meulen als Kluiters, Bonnie Williams als Annabel, Bodil de la Parra als Xandra, Rogier in 't Hout als Chaim, Pieter Athmer als Isaac.

Video (volledige registratie)

Lengte: 2 uur en 34 minuten.

Dit is een voorstellingsregistratie van 17 november 1995.

De publicatie van deze registratie werd mogelijk gemaakt door de crowdfundingsactie Zijn/Niet Zijn in 2015 via Voordekunst.nl.

Scènefoto

Bestand 179804.jpg

Trudy de Jong, Kitty Courbois en Marjon Brandsma. Foto: Eduard Coblijn. Collectie TIN.

Over deze voorstelling

Judith Herzberg schrijft Rijgdraad in opdracht van het Nationaal comité 4 en 5 mei, naar aanleiding van vijftig jaar bevrijding. In deze voorstelling staat een veertigjarig huwelijksfeest centraal. Het stuk gaat over mensen die beschadigd zijn en doorleven. Hoe hebben ze de tijd beleefd? Na vijftig jaar nog over de oorlog zeuren. Merkwaardig genoeg zijn het juist de jongeren die onverzadigbaar zijn in hun belangstelling. Zij voelen de pijn nog die ze zelf niet hebben geleden.

In dit stuk zweeft er veel liefde door de ruimte. Maar de sterke betrokkenheid op elkaar leidt ook tot ongerustheid. Wie is waar? Wie lijkt op wie? Wie leeft waarheen? Gelukkig zijn er altijd wel redenen om bij elkaar te komen. Daarbij komen dan dit soort vragen boven, of juist niet. (Bron: website Toneelgroep Amsterdam).

Bronnen