Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gebaseerd opMonument voor een gestorven jongen - Rudi van Dantzig

Monument voor een Gestorven Jongen is een psychodramatisch ballet van Rudi van Dantzig op electronische muziek van Jan Boerman (Alchemie 1961) en een toneelbeeld van Toer van Schayk.

Wereldpremière: 19 juni 1965, Stadsschouwburg, Amsterdam (1894)

Context

Deze voorstelling werd voor de eerste keer gepresenteerd in het kader van en door het Holland Festival. Bij de première werd dit ballet als schokkend ervaren door de destijds controversiële thematiek: homoseksualiteit. Vanwege de shockerende reputatie van het ballet wilden sommige buitenlandse theaters het niet op het programma zetten.

Betrokkenen

De onderstaande personen hebben een (in)directe bijdrage geleverd aan de realisatie van de theaterproductie (in voorkomende gevallen op basis van- of uitgaande van een bestaand werk). Aanvullingen zijn welkom.

Auteurs en makers

Aan de realisatie van deze productie hebben meegewerkt:




Rolverdeling en uitvoerenden

NB: De rolbenamingen zijn veelal direct overgenomen zoals in het originele programmaboekje vermeld.


      Vastlegging

      Receptie

      Er zijn veel krantenartikelen en recensies verschenen naar aanleiding van Monument voor een gestorven jongen. Wat opvallend is bij het analyseren van deze recensies en krantenartikelen is dat verschillende schrijvers anders om zijn gegaan met het benoemen van homoseksualiteit, terwijl homoseksualiteit in de voorstelling juist heel expliciet naar voren komt. Zo benoemen sommige schrijvers het woord homoseksualiteit heel expliciet, om hiermee te benadrukken dat homoseksualiteit iets is wat in de jaren '60 niet in de samenleving zou passen. Andere schrijvers houden het juist heel impliciet, door het woord homoseksualiteit niet te noemen, maar enkel vage omschrijvingen te geven. Er is echter wel te stellen dat het over homoseksualiteit gaat. In vrijwel alle krantenartikelen wordt de hoofdpersoon uit Monument voor een gestorven jongen omschreven als ‘een verwarde jongen met geestelijke problemen dankzij zijn turbulente jeugd,’ wat een indicatie geeft van de kijk op homoseksualiteit in de jaren '60.

      Dit staat in contrast met de acceptatie van homoseksualiteit binnen de balletwereld zelf in die periode. Homoseksualiteit was eerder de norm dan de uitzondering. Hier werd ook open over gesproken tussen de dansers en choreografen, zoals onder andere door Rudi van Dantzig zelf. Zijn persoonlijke ervaringen waren ook de inspiratiebron voor dit ballet.

      Bronnen