Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Biografie

Felix de Rooy (1952) is multimediaal kunstenaar, conservator, regisseur, film- en theatermaker, schrijver en oprichter van Cosmic (Cosmic Illusion Productions).

Hij volgt van 1969 tot 1973 de Kunstacademie in Den Haag (Vrije Academie) en van 1980 tot 1982 een masteropleiding filmregie in New York. Gedurende zijn loopbaan geeft hij lessen en workshops op het gebied van beeldende kunst, theater en film, onder andere op de Kunstacademie van Curaçao, en in Amsterdam op de Media Academie, bij Migrantentelevisie en voor de Open Studio.

In 1979 krijgt De Rooy de Cola Debrot Award, de hoogste culturele onderscheiding van de Antillen. Van 1990 tot 1992 is De Rooy lid van de Raad voor Cultuur, het adviesorgaan van de Nederlandse Minister van Cultuur. . In 2000 wordt De Rooy tot Ridder in De Orde van Oranje Nassau geslagen. Felix de Rooy werkt afwisselend in Nederland, op de Antillen en in Suriname.

Theater/Dans

Een chronologisch en daaronder een link naar een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gegaan en die hij heeft geregisseerd, alsmede naar zijn overige bijdragen aan voorstellingen, voor zover geregistreerd in de Productiedatabase .

 
Desiree - Cosmic Illusion Productions - 1982-10-05
Lippenschrift - Cosmic Illusion Productions - 1984-04-26
Eennachtnu - Stichting Theaterunie - 1984-09-22
Mirage - Cosmic Illusion Productions - 1987-05-26
Voor vrouwen die in regenbogen geloven, maar ook zelfmoord - De Nieuw Amsterdam - 1987-10-27
Serenade - Mrozek Festival - 1988-11-15
Josaphat - Cosmic Illusion Productions - 1989-03-10
The Human Voice - Cosmic Illusion Productions - 1992-01-23
Dobru Collection - Cosmic Illusion Productions - 1992-02-29
Dans dan! - De Nieuw Amsterdam - 1993-12-28 Dans
Dans, dans dan! - De Nieuw Amsterdam - 1993-12-28
Zeg de zee vaarwel - De Nieuw Amsterdam - 1995-01-12
4D-for Thee - Cosmic - 1995-10-27
Marival - Cosmic - 1996-09-20
Beng! Een eigen-aardig toneelstuk - Cosmic - 1997-10-30
Het proces - Cosmic - 1997-10-30
Van erotiek tot politiek - Stichting Turks Nederlands Theater - 1998-04-25
Follow The Leader? - Cosmic - 1998-10-29
In Pursuit of Pleasure - Montezuma's Revenge - 1998-11-19
Umagi - Stichting Culture Coalition - 1998-11-26
Ai mama - Cosmic - 2000-01-29
De dood en het meisje - On Stage - 2000-08-19
Even slikken - Sasha Dees Production & Management - 2000-09-01
The Best of Jörgen Raymann - Sasha Dees Production & Management - 2000-09-22
Het beste van Jörgen Raymann - Sasha Dees Production & Management - 2000-09-22
Double Density - Montezuma's Revenge - 2000-10-31
Day & Night / Din aur Raath - Stichting Culture Coalition - 2001-09-20
Kinderschoenen - Milushka Birge - 2001-10-28
Chakra! - Cosmic Theater - 2001-11-09
Slaaf of niet verslaafd - Jörgen Raymann - 2002-11-16
Duet / Duel -The Ultimate Xtasy- - Stichting Art United - 2003-06-04
Earthlinks, Life Wants to Live - Elshout / Händeler - 2004-01-10
De kleur van Droes - Stichting Art United - 2004-11-10
13866 - Jörgen Raymann - 2007-01-26
De schaduw van de goedheiligman - Krater Theater - 2008-11-26

Cosmic Illusion

In 1976 richt De Rooy op Curaçao de stichting Illushion Kosmiko (Cosmic Illusion) op. Hij wil daarmee meer theater brengen op de school waar hij lessen geeft. Bij de tweede productie van Ilushon Kosmiko komt Norman de Palm erbij. Vanaf dat moment blijven de twee als duo actief. Ze maken theater, film en dans, maar geven ook boeken uit, organiseren festivals en tentoonstellingen. De gespeelde stukken zijn meestal geschreven of bewerkt door De Palm en geregisseerd door De Rooy. De Rooy en De Palm maken in 1981 in New York de succesvolle voorstelling Desirée, een monoloog over een vrouw die in de klauwen van een sekte belandt, gebaseerd op een New Yorks krantenberichtje over een vrouw die haar kind in een brandende oven stopte om de duivel uit te drijven.

Na de succesvolle tournee van Desirée vestigen De Rooy en De Palm in 1983 zich in Amsterdam, en richten daar ook een Cosmic Illusion op – later Cosmic Theater.

In 1999 krijgt De Rooy de Cosmic Achievement Award voor zijn gehele oeuvre. Hij blijft in Suriname en Curaçao voorstellingen maken, waaronder een opzienbarende bewerking van Dorfmans Dood en het meisje (2000 en 2003). Ook regisseert hij meerdere theatershows van cabaretier Jörgen Raymann.

Binnen Cosmic wordt in 1997 het theaterschrijversfestival Hollandse Nieuwe opgericht - sinds 2009 ondergebracht bij MC (de samenvoeging van Cosmic Theater en Made in da Shade).

Film

Vanaf midden jaren ’80 richten De Rooy en De Palm zich, net als veel anderen, op film en televisie. Onder de vlag van Cosmic maken ze meerdere films, waaronder een verfilming van Desirée in 1984. Ook bekend zijn De Rooy's veelvuldig bekroonde films Almacita di Desolato (1986) en Ava & Gabriel (1990). Ava & Gabriel is een liefdesdrama waarin de zwarte schilder Gabriel Goedbloed voor een kerk op Curaçao een muurschildering moet maken. Hij kiest de zwarte onderwijzeres Ava Recordina uit als model voor de Maagd Maria. Dit brengt heel wat opschudding teweeg. Daarnaast lopen de spanningen onder de minnaars van Ava hoog op. De film kreeg in 1990 een Gouden Kalf, en de prijs voor beste film op filmfestivals in Puerto Rico, Havana, Curaçao, Amiens, Martinique en Buenos Aires.

Naast films maakt De Rooy documentaires, waaronder Marival (1997, OLON, Beste Multiculturele Documentaire, Hilversum), portretten van politici en theatermakers, en de documentaireserie Erfenis van Slavernij (2003).

Tentoonstellingen

De Rooy exposeert geregeld met zijn eigen werk, maar treedt ook op als (gast)conservator. De bij de gelijknamige documentaire horende tentoonstelling De erfenis van slavernij reist van Rotterdam (2003) naar Willemstad, Curaçao (2006) en Suriname (2007). White on Black – beelden van zwarten in de westerse populaire cultuur - staat onder andere in het Amsterdamse Tropenmuseum (1989), Brussel (1991), Eindhoven (1991), Kopenhagen (1994) en Liverpool (1995). In het Tropenmuseum staat in 2010 een tentoonstelling van De Rooys hand over de Surinaamse Marroncultuur (de vroegere bosnegers). De tentoonstelling Zwart van roet (Amsterdam, MC Theater 2011) is gebaseerd op De Rooys eerder geschreven stuk De schaduw van de goedheiligman (2008).

Bronnen