De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Tom Stoppard 1.jpg


Tom Stoppard op de premiere van "The Coast of Utopia" in Rusland

Tom Stoppard (1937), geboren als Tomáš Straussler is een Brits toneelschrijver.

Biografie

Het gezin Straussler vluchtte, zoals andere Joden, op 15 maart 1939 naar Singapore, dezelfde dag dat de Nazi's Tsjecho-Slowakije bezetten. In 1941 werd Stoppard met zijn familie naar Darjeeling, India geëvacueerd om de Japanse invasie te ontvluchten. Zijn vader Eugene Straussler bleef als vrijwillig militair in Singapore achter en stierf in een Japans krijgsgevangenkamp.[1] In India ontving Stoppard Brits onderwijs en de bijbehorende opvoeding.
Na de oorlog, in 1945 hertrouwde zijn moeder Martha met de Britse leger-majoor Kenneth Stoppard daarmee Tom zijn Engelse achternaam gevend. In 1946 verhuisde de Stoppards naar Engeland, waar Tom de lagere school afmaakte. Op 17-jarige leeftijd verliet Tom de middelbare school om als journalist bij de Western Daily Press in Bristol te gaan werken.[1]. Stoppard heeft dus nooit aan een universiteit gestudeerd.[2]
In 1958 maakte Stoppard de overstap naar de Bristol Evening World, waar hij o.a. als columnist en theatercriticus werkte. Het laatste bracht hem in contact met het theater wereldje, waar hij bevriend raakte met de nog jonge regisseur John Boorman en dito acteur Peter O'Toole. In 1960 schreef hij zijn eerste toneelstuk A Walk on the Water, dat in Hamburg werd opgevoerd en in 1963 door de British Independent Television werd uitgezonden.[1]
Van september 1962 tot april 1963 werkte Stoppard als toneelcriticus voor Scene, schrijvend zowel onder zijn eigen naam als onder het pseudoniem William Boot (ontleend aan de gelijknamige verslaggever uit Evelyn Waughs novelle Scoop).[1] In de volgende jaren schreef Stoppard meerdere stukken voor theater, radio en televisie. Stoppard is twee keer getrouwd geweest: met Josie Ingle, een verpleegster (1965-1972) en met de actrice Miriam Stern (1972-1992). Vanaf 1992 heeft hij een relatie met de actrice Felicity Kendal. Uit het eerste huwelijk heeft hij twee zonen, Oliver Stoppard en Barnaby Stoppard. Uit het tweede huwelijk komen ook twee zonen de acteur Edmund Stoppard en Will Stoppard, de echtgenoot van de violiste Linzi Stoppard. [3]

Theater/Dans

Een chronologisch en daaronder een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gebracht, c.q. die in Nederland te zien zijn geweest en waarbij hij geregistreerd werd in de Productiedatabase als auteur, alsmede zijn overige bijdragen aan voorstellingen

 
Rosencrantz en Guildenstern zijn dood - Haagse Comedie - 1968-01-01
Ziehier, een vrij man - Haagse Comedie - 1968-08-31
Première - Haagse Comedie - 1970-08-29
Rosencrantz en Guildenstern zijn dood - Haagse Comedie - 1976-09-10
Parodie - Haagse Comedie - 1978-09-16
ABCDEFG - Holland Festival - 1980-06-05
Pierewaaien - Toneelgroep Theater - 1983-01-01
Ware liefde - Haagse Comedie - 1984-03-03
De gokkers - Stichting Theatergroep De Verwarring - 1988-03-04
Rosencrantz en Guildenstern zijn dood - Toneelgroep De Appel - 1989-05-26
On The Razzle - LAMDA - 1992-01-13
Rosencrantz & Guildenstern are dead ... - The New Triad Theatre Company - 1992-02-05
Rosencrantz & Guildenstern zijn dood - ELS theater - 1992-03-06
Hamlet - Vrienden van Vroeger inz. - 1993-06-13
On the Razzle - The In Players - 1994-03-29
The Real Thing - Euro-American Theatre Foundation - 1994-08-09
Arcadia - Haarlems Toneel - 1995-02-18
Hamlet - La Kei Producties - 1997-07-11
Rosencrantz & Guildenstern Are Dead - 't Barre Land - 2010-03-11

Werk

Stoppard's beroemdste toneelstuk is Rosencrantz and Guildenstern are Dead, een komedie die twee kleine karakters uit Hamlet van Shakespeare neemt, en ze in de hoofdrol plaatst. Maar ze behouden dezelfde kleine rol in de wereld als in het originele stuk. Omgekeerd krijgt Hamlet een kleine rol toegewezen. In plaats van de katalysator te zijn voor de gebeurtenissen in het stuk brengen zij de tijd door met kleine woordspelletjes en overdenkingen van het wat, hoe, waar en waarom van hun situatie. Het lijkt in veel opzichten op Samuel Beckett's absurdistische Waiting for Godot, in het bijzonder door de doelloosheid van de hoofdfiguren, en hun onbegrip voor de situatie waarin ze verkeren. Rosencrantz and Guildenstern are Dead ging op de

Andere stukken van Stoppard die bekend werden zijn Travesties, een parodie op The Importance of Being Earnest van Oscar Wilde en The Real Thing. Deze twee stukken en Rosencrantz and Guildenstern are dead leverden hem een Tony op voor beste toneelstuk.

Hij won een Oscar in 1999 voor het co-schrijverschap van het script voor de film Shakespeare in Love.

Externe links

Bronnen


  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Citefout: Onjuist label <ref>; er is geen tekst opgegeven voor referenties met de naam sal
  2. Sjabloon:Cite web
  3. Sjabloon:Cite web