De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


Chiel Meijering (Amsterdam, 15 juni 1954) is een Nederlands componist. Hij componeert relatief toegankelijke muziek in beknopte formaten, zodat zijn werk aan popmuziek doet denken. Hij plaatst zich grotendeels buiten de traditie van de Nederlandse "serieuze" muziek.

Levensloop

Meijering ging na het doorlopen van de middelbare school naar het Sweelinck Conservatorium in zijn geboortestad, waar hij compositie, piano en slagwerk ging studeren en bekwaamde zich als autodidact op de gitaar. Compositie had hij van Ton de Leeuw, maar een incompatibilité des humeurs tussen die twee, zowel op kunstzinnig als op persoonlijk gebied, bracht Meijering ertoe geen officieel eindexamen te doen. Vanaf ca. 1974 begon hij een aanzienlijke stroom werken af te leveren - in tegenstelling tot de meeste moderne componisten schrijft Meijering tientallen stukken per jaar.

Het voornaamste stijlkenmerk dat Meijering hanteert is dat er geen enkele stijl overheerst: de inhoud doet afwisselend denken aan popmuziek, jazz, avant-garde, klassieke muziek en verscheidene soorten wereldmuziek. Zijn stukken houdt hij kort van duur, omdat zijn filosofie is dat de concentratieboog van luisteraars volgens patronen van ongeveer 2 à 3 minuten verloopt. Een uitzondering is de drie uur durende opera De laatste dagen van de mensheid uit 1988, waarin ongeveer anderhalf uur muziek is verwerkt, die echter voor een groot deel is samengesteld uit afzonderlijke nummers. Het toverwoord bij Meijering is spontaneïteit: alles wat in hem opkomt verwerkt hij in zijn composities. Hij gebruikt het toeval als methode: muzikale clusters laat hij vaak bepalen door dobbelstenen. Zijn werken hebben altijd een programmatische titel; vaak is bij de jeugdwerkjes die titel een vorm van poep- en pieshumor of sekshumor (19 centimeter, 1 miljard billen, De geur blijft hangen, Was guckst du mir denn immer in die Bluse etc.), Meijering wilde hiermee in de 70-tiger jaren de dorre muziekpraktijk doorbreken, waar het gebruikelijk was stukken sonate nummer 33 of symfonie nummer 15 te noemen. Nu Meijering de 50 is gepasseerd worden zijn titels wat poëtischer: NightbeastCry (for Toypiano), The house with paper walls (harp/viola), Blue shadows flower into light (for saxophone orchestra and 2 pianos)

Tot zijn bekendste werken behoren I like rats but I don't like Haydn, voor saxofoonkwartet, de Girlsss-collection voor het Mondriaanstrijkkwartet en met de Alzheimeropera brak hij in 2006 ook voor een groter theaterpubliek door. Relatief veel van zijn werk is op cd vastgelegd.

Composities

Werken voor orkest

  • Bedouin-caravan in the desert
  • De geur blijft hangen, voor drie gitaren en orkest
  • Hypomania, voor groot orkest
  • Mogadon, voor orkest
  • Neigingen, concert voor viool en orkest
  • The end of a specimen
  • Moondrops

Werken voor orkest en zang

  • Boogloze Boogpees, 2008 orkest en sopraan solo
  • Ereprijs in haar keel, 2006 oorspronkelijk voor koor en orkest, in 2008 bewerkt voor sopraan en orkest.

Werken voor harmonie- en fanfareorkest

  • 1988 Pelvic Rigidities
  • Action Hero, voor fanfareorkest
  • Boom Boom, voor harmonieorkest
  • Electric-blue, voor harmonieorkest
  • Escape from Deathstar, voor fanfareorkest
  • Fall out, voor harmonieorkest
  • Het pijporgel, voor fluit en harmonieorkest
  • Infiltration M, voor harmonieorkest (ook voor fanfareorkest)
  • Macho, voor harmonieorkest
  • Memorial, voor fanfareorkest
  • Tut-Ankh Amen's Tomb "In memoriam Frank Zappa", voor groot harmonieorkest
  • Racing Hearts, voor harmonieorkest

Toneelwerken

Opera

  • Grenspost Zinnenwald, premiere in april 2009 - met filmbeelden van Cyrus Frisch.
  • Kwali Kuna, 2009
  • Alzheimer-opera, 2006
  • St. Louis Blues, opera voor zeven solisten en harmonieorkest
  • De laatste dagen van de mensheid, opera naar Karl Kraus (libretto Maarten Vonder)[1], 1988 (bezetting: 16 solisten, koor, kamerorkest, 2 piano's en popgroep)

Werken voor koor

  • Ahnung des Endes (viola-concerto), voor koor en orkest
  • Geschreven in het teken des kruizes (2004), voor koor en orkest, op een gedicht van Jules Deelder

Externe link

Noten

  1. Karl Kraus (1988) De laatste dagen van de mensheid bew. Maarten Vonder, Gerard Timmer Prods, ISBN 90 5142 0110 p. 11

en:Chiel Meijering

Biografie

Theater/Dans

Film

TV

Overig

Trivia

Externe Links

Bronnen