De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Unknown.png

NaamWilly Alberti
GeborenAmsterdam 14 oktober 1926
OverledenAmsterdam 18 februari 1985
Beroep[[Beroep::Zanger]]

Johnny Jordaan, Willy Alberti (Smartlap)

Uit: 100 jaar Carré: liedjes, chansons, scènes. Samenstelling: Jacques Klöters. Collectie TIN, 1987


Willy Alberti (echte naam Carel Verbrugge) (Amsterdam, 14 oktober 1926 — aldaar, 18 februari 1985) was een Nederlandse zanger die Amsterdams, Nederlands en Italiaans repertoire bracht onder de naam "Willy Alberti Tenore Napolitano". Ook was hij acteur in de vele volksstukken van onder andere Henvo (Henk Voogd) in de jaren veertig. In later stadium profileerde hij zich als presentator samen met zijn dochter Willeke in eigen radio- en televisieshows.

Biografie

Alberti was het derde kind in een gezin van acht kinderen van vader Jacobus Willem Verbrugge (geboren 11 mei 1901) en moeder Sophia Jacoba van Musscher (23 augustus 1901) die op 26 oktober 1921 in het huwelijk waren getreden. Alberti werd geboren in de Konijnenstraat in de Jordaan. In 1931, vijf jaar oud, begon Carel Verbrugge met zingen op straathoeken, soms alleen en soms samen met zijn neef Jantje van Musscher (Johnny Jordaan). Ook op nationale feestdagen en vooral op het Leidse- of Rembrandtplein en de Passage op het Damrak bij C&A waren zijn lievelingsplekjes waar hij liedjes zong van onder andere Willy Derby, die duidelijk zijn voorkeur hadden. Op deze manier verdienden zij wat centen bij elkaar voor de huishoudpot en een gering bedrag voor zichzelf. Rond die tijd neemt hij zijn artiestennaam Willy Alberti aan. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog maakte hij zijn eerste plaat.

In 1944 trad hij in het huwelijk, waarna op 3 februari 1945 dochter Willeke werd geboren en op 28 januari 1950 zoon Tonny.

Na de oorlog richtte Alberti zich in eerste instantie op Italiaanse liedjes. Vanaf 1948 zong hij bij de De bonte dinsdagavondtrein, een in die tijd populair radioprogramma. Gedurende de jaren vijftig werd Alberti steeds populairder. Behalve Italiaanse liedjes ging hij ook steeds meer Nederlandstalig repertoire zingen, vooral liedjes van Alex de Haas en Max Tak. Samen met Max van Praag vormde hij het duo "De Straatzangers". Eind jaren vijftig scoorde hij zelfs een hit in de Verenigde Staten met het nummer Marina. In 1958 was hij voor het eerst op de Nederlandse televisie te zien, in het VARA-programma Dorus.

In de jaren zestig begon Alberti op te treden met dochter Willeke. Alberti was zo de leermeester van Willeke. Samen traden ze veel op en scoorden ze meerdere hits. Vanaf 1965 presenteerden vader en dochter een maandelijks televisieprogramma bij de AVRO, dat enorm populair werd. Willy Alberti won in de jaren '60 twee Edisons. In 1962 speelde hij een rol in de succesvolle speelfilm Rififi in Amsterdam van John Korporaal.

In de jaren zeventig nam de populariteit van Alberti langzaam af, al scoorde hij nog enkele hits. Hij begon een platenzaak, waar zijn zoon Tonny werkte als inkoper. De zanger en komiek André van Duin maakte in 1980 een parodie op het nummer dat Alberti zong naar aanleiding van het aftreden van Koningin Juliana (Juliana bedankt), met als titel Willy Alberti bedankt.

In 1984 werd ontdekt dat Alberti aan leverkanker leed. In oktober van dat jaar was hij nog eenmaal op televisie te zien in het programma van Mies Bouwman, In de hoofdrol. Op 18 februari 1985 overleed hij. Hij werd gecremeerd op Crematorium Westgaarde in Amsterdam.

In 1998 werd een Willy Alberti-museum opgericht, dat al snel weer de deuren sloot wegens gebrek aan belangstelling. Begin 21e eeuw richtte de weduwe van Alberti, Ria Kuiper, een museum in waarin ze zelf gids was.

Tegenwoordig zijn er plannen om een standbeeld van hem te plaatsen op het Johnny Jordaanplein. In Hengelo is een straat naar Willy Alberti genoemd.

Kinderen:

Kleinkinderen:

Theater/Dans

Voor een overzicht van alle voorstellingen zie: Alle voorstellingen van Willy Alberti

Bronnen