De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Unknown.png

NaamMeredith Monk
Volledige naamMeredith Jane Monk
GeborenNew York City, 20 november 1942
Beroep[[Beroep::Pianist, Choreograaf]]



Biografie

Meredith Monk is een Amerikaanse componiste, pianiste en zangeres. Daarnaast is ze ook regisseur en choreograaf. De componeert vooral voor haar eigen stem en ensemble waarmee ze sinds de jaren 60 de wereld mee rond trekt. Haar muziek was bijna altijd vocaal, maar rond 2000 begon ze meer instrumentale werken te schrijven, zoals een strijkkwartet. In haar oeuvre voeren liederen en theatermuziek echter de hoofdrol.

Meredith Monk is het meest bekend vanwege haar capriolen met haar stem. Ze heeft haar zangtechniek zover uitgebreid, dat haar stem als een muziekinstrument gebruikt kan worden. Haar debuut in december 1961 was als ballerina in een kindermusical gebaseerd op A Christmas Carol van Dickens, genaamd Scrooge. In 1964 studeerde af aan het Sarah Lawrence College en in 1968 richtte ze haar eigen ensemble op: The House. Bruce Nauman wordt gezien als één van het volgelingen.

In 1978 richtte ze Meredith Monk and Vocal Ensemble op om haar eigen muziek uit te (laten) voeren; een vergelijking kan gemaakt worden met b.v. het Steve Reich Ensemble voor/van Steve Reich en Philip Glass Ensemble voor/van Philip Glass.

In de tachtiger jaren verschenen twee films van haar, Ellis Island uit 1981 en Book of Days (1988). Beide film hadden dezelfde achtergrond. Een beeld dat naar haar kwam terwijl ze huishoudelijk werk deed (aldus opgave ECM Records). Een gedachte aan een jong meisje en een middeleeuwse straat in een Joodse buurt. De films werden ook als muziektheater uitgevoerd, waarbij men steeds de manier van uitvoering wijzigde. Uiteindelijk werd 'Book of Days opgenomen (ECM) als een film voor het oor.

Een opera volgde. Atlas kreeg haar première in 1991 in Houston (Texas). Zoals eerder aangegeven volgden later puur instrumentale werken zoals Possible Sky uit 2003, en Stringsongs voor het Kronos Quartet. In 2005 vierde ze haar 40-jarig jubileum in Carnegie Hall met Björk, Terry Riley, DJ Spooky, John Zorn en de ensembles Alarm Will Sound, Band on a Can en het Pacific Mozart Ensemble.

Ze won diverse prijzen voor haar voorstellingen en heeft een aantal eredoctoraten op haar naam.

Inmiddels wordt haar muziek ook door derden gebruikt. Eerder genoemde DJ Spooky samplede een nummer voor zijn muziekalbum Dream of Death; DJ Shadow samplede de strijkers uit de song Dolmen Music voor het nummer Midnight In A Perfect World van zijn album Endtroducing (1996), de Coen Brothers gebruikte muziek van haar in The Big Lebowski (1998) en Jean-Luc Godard gebruikte haar muziek in Nouvelle Vague (1990) en Notre musique (2004).

Haar partner was de in 2002 overleden Mieke van Hoek.

Oeuvre

Zie voor een uitgebreid overzicht van haar oeuvre: Wikipedia

Externe links

Luisteren?

Bronnen