Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


Betrokkenen

De onderstaande personen hebben een (in)directe bijdrage geleverd bij de realisatie van de theaterproductie (in voorkomende gevallen op basis van- of uitgaande van een bestaand werk). Aanvullingen zijn welkom.

Auteurs en makers

Aan de realisatie van deze productie hebben meegewerkt:




Rolverdeling en uitvoerenden

NB: De rolbenamingen zijn veelal direct overgenomen zoals in het originele programmaboekje vermeld.

Op dit moment is er hier geen rolverdeling ingevoerd. Bewerk deze pagina om een rolverdeling toe te voegen.


      Vastlegging

      Informatie

      Tartuffe van Molière bewerkt door Martine Vosmaer, Frances Sanders vertaald door Martine Vosmaer, Frances Sanders Producent: Art & Pro
      Seizoen: 1997/1998
      Trefwoorden: Repertoiretoneel

      Team

      Regie: Frances Sanders
      Dramaturgie: Carel Alphenaar
      Productie: Rosalie Mohr
      Kostuums: Willemeijn van Brussel
      Decorontwerp: Stans Lutz
      Lichtontwerp: Imena Margaretha Rijsdijk

      Uitvoerenden

      Tartuffe: Peter Sonneveld
      Orgon: Har Smeets
      Elmire: Debbie Korper
      Marianne / Pernelle: Nina Deuss
      Dorine: Mijs Heesen
      Damis: Jochem Stavenuiter
      Valère: Rop Verheijen
      Overige rollen: Guido Kleene

      Over de voorstelling

      Alles aan de voorstelling van Sanders ademt verveling en decadentie. Het decor verbeeldt tijdloze rijkdom, er staat een vleugel, er hangen fluwelen gordijnen en ook door de week draagt de familie avondkleding. De kracht van Sanders’ regie ligt in de beheersing en inde fijnzinnige humor. (Maartje Den Breejen, Parool 27-4-1998)
      De keus om Tartuffe compromisloos naar vandaag te halen is altijd een lastige. Frances Sanders heeft dat dan ook niet gedaan: aankleding en stijl zijn noch helemaal van toen, noch van nu, zoals ook de teksten zich bewegen tussen vlot modern en flarden rijm die prompt ironiserend werken. (Peter Liefhebber, Telegraaf 27-4-1998)
      En wat mij voor deze voorstelling vooral innam, was het hoge Belgische gehalte: niet als arrogante grap over onze dierbare, maar toch wel regelmatig verbijsterende zuiderburen, maar als gevoel. Zo vlak na de nieuwste ontwikkelingen in het Marc Dutroux drama werkte het dan ook gruwelijk grappig, dat de Gerechtsdienaar des Konings in de plotselinge omslag van de plot niet Orgon, maar Tartuffe komt arresteren in hilarisch werkende Vlaamse tongval: een door de actualoteit Art & Pro in de schoot geworpen, maar niettemin superieur theatraal moment. (Hans Oranje, Trouw 28-4-1998)

      Bronnen