De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Unknown.png

NaamEligio Melfor
GeborenCuraçao, 12 april 1940
Beroep[[Beroep::Komiek]]

VVLogohome.jpg

Eligio Melfor (artiestennaam van Julio Constantino Hermanus) (Curaçao, 12 april 1940) is een Curaçaose acteur, komiek en theatermaker.

Biografie

Eligio Melfor wilde van jongs af aan zanger worden, maar ontdekte dat hij meer talent had om mensen aan het lachen te maken. Melfor heeft zichzelf als autodidact het theatervak eigen gemaakt. Zijn inspiratiebronnen waren onder andere Max Tailleur en Toon Hermans.

Vanuit het volkstheater maakte Eligio Melfor met zijn Grupo Eligio Melfor zijn entree in de Curaçaose theaterwereld. De voorstelling Dushi Corsow (1968) in Teatro Roxy in 1968 was een eerste hoogtepunt, waarna Melfor al snel zijn naam vestigde in het Centro pro Arte (1968) (CPA, ook wel SPA) als – zoals Wim Rutgers het omschrijft – ‘comico numero uno’. Het werk van Melfor kenmerkt zich door komedie met een diepere boodschap, waarmee hij de weg van de volksklasse naar CPA plaveide. Met voorstellingen als Amor sin Pasaporte (1968) en Berberin den politika (1971) brak Melfor met de traditie van elitair toneel in CPA en wordt de schouwburg voor iedereen toegankelijk.

Melfor bleef gedurende de jaren ’80 commerciële successen oogsten. Net zoals vele andere theatermakers richtte Melfor zich vanaf midden jaren tachtig op film en televisie. Hij had veel succes met het programma Hari, hari (Lachen, lachen). Ook maakte hij verschillende eenakters voor de televisie en kreeg hij veel bekendheid door mee te werken aan commercials.

In 2003 maakte Melfor in samenwerking met Norman de Palm de succesvolle voorstelling Hulanda mi ta bai (2003). Ook met deze voorstelling sneed Melfor met veel humor een serieus onderwerp aan. In het stuk zijn alle Curaçaoers naar Nederland geëmigreerd. Het eiland blijft verlaten achter waarop er mensen van allerlei buurlanden als Venezuela en Haïti naartoe emigreren. Als na een paar jaar twee Curaçaoers terug willen naar hun eiland, worden ze tegengehouden op het vliegveld en teruggestuurd naar Nederland. Uiteindelijk blijkt alles een droom te zijn. De voorstelling heeft veel opvoeringen gehad, in het Teatro Luna Blou in Willemstad, maar ook in Nederland. Voor deze voorstelling ontving Melfor de MCB-prijs, die jaarlijks wordt uitgereikt aan een Curaçaose persoon of organisatie die zich onderscheiden heeft.

Melfor kwam na deze voorstelling nog met andere producties in Luna Blou, waaronder Wan Tres Porta (2004), Bestia den Politika (Beesten in de Politiek, 2005), Nan ta bek (Ze zijn terug, 2008) en Fé Lusafé (De Duivel, 2010). In samenwerking met Anthony Jamanika bracht Melfor in het Because Entertainment Center de voorstelling Vengansa di un muhe mansu (Wraak van een onderdanige vrouw, 2008).

Theater/Dans

Voor een overzicht zie Alle voorstellingen van Eligio Melfor

Film

TV

Overig

Trivia

Externe Links

Bronnen

  • Wim Rutgers, Beneden en Boven de Wind, De Bezige Bij, 1996