De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


TitelTartuffe
ProducentRO Theater
DisciplineToneel
Premièredatum28 september 1991
Seizoen1991/1992
LocatieRotterdamse Schouwburg, Rotterdam
OpmerkingenAlleen 5e bedrijf is bewerkt door Guus Baas.

Media

foto: Leo van Velzen

Informatie

Tartuffe van Molière bewerkt door Guus Baas vertaald door Peter Verstegen

Ro Theater

Seizoen: 1991/92

Regie: Peter de Baan

Dramaturgie: Guus Baas

Productie: Alex Kühne

Kostuums: Dorien de Jonge

Decorontwerp: André Joosten

Lichtontwerp: Steven Kemp

Uitvoerenden: Paul R. Kooij, Rick Hendriks, Sylvia Poorta, Debbie Korper, Loek Beumer, Loek Beumer, Esther Scheldwacht, Har Smeets, Reinhilde Decleir, Ruurt de Maesschalck, Stefan de Walle

Over de voorstelling

Citaten uit de recensies:

Tartuffe is Peter de Baans visitekaartje bij RO Theater, waar hij aantreedt als nieuwe artistiek leider. Daarom is het meer dan zomaar een voorstelling, het is een positiebepaling. De Baan wil serieus populair theater maken. Zijn Tartuffe schurkt ongegeneerd tegen de massacultuur aan. Molière strafte de Parijse bourgeoisie met zijn bijtende tekst. De Baan dikt dat aan met vette hedendaagse humor. De grappen zijn hier en daar fors en de effecten zelfs wel eens wat grof, maar er staat een voorstelling die je meeneemt, je vasthoudt en die toegankelijk is voor een breed publiek. (Gerben Hellinga, Vrij Nederland 5-10-1991)

In de ‘oorspronkelijke’ versie kwam alles goed. De oplichter belandt in het gevang en de brave burgerman mag, dankzij de koning huis en haard behouden. ‘Tartuffe’ kent een lange ontstaansgeschiedenis. Molière schreef zijn eerste versie in 1664, maar die werd, op last van de kerk, verboden. De auteur liet het niet op zich zitten en schreef een nieuwe versie, met als titel ‘De Bedrieger’. Ook dit keer kwam het stuk niet diir de censuur. Pas in 1669 keurde de koning het, met het brave slot, goed. Tegenwoordig kennen we een dergelijke censuur niet meer en daarom kan zo’n nieuw slot ook best. De doortrapte schurk overwint de gezapige huisvader en strijkt met geld en eer. Sterker nog, in deze voorstelling verdwijnt de rechtschapene zelfs in het cachot, dankzij zijn onbenulligheid. (Wytzia Soetenhorst, Haagse Courant 30-9-1991)

In dat spel excelleren Paul R. Kooij en Sylvia Poorta. Hij is de praatgrage zwager van Orgon de pseudo-intellectueel die in lange en uiterst amusante tirades recht en krom aan elkaar weet te praten.. Aan zijn welgebektheid paart Paul R. Kooij het gebaar dat doet gieren van de lach. Sylvia Poorta is de aan de familie gebakken min en huishoudtser. Met ongemene felheid zet zij zich in voor de liefde van Marianne en Valère; in hartgrondig Gronings verfoeit zij Tartuffe om vervolgens akelig vleiend diens voeten te likken. (Ton Verbeten, Gelderlander 5-10-1991)

Bronnen