De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Biografie

Jard van Nes (1948) is een Nederlandse concert- oratorium-, lied- en operazangeres in het stemvak mezzosopraan. Zij studeerde eerst piano aan het Utrechts Conservatorium bij Sas Bunge. Pas toen ze daarmee klaar was stapte ze over naar zang. Ze studeerde bij Herman Woltman aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Ze volgde verder cursussen interpretatie bij onder anderen Felix de Nobel en Pierre Bernac.

Haar repertoire strekte zich uit van barokmuziek tot stukken die speciaal voor haar werden geschreven, door componisten als Theo Loevendie, Tristan Keuris en Caroline Ansink.

In 1978 nam zij deel aan het Internationale Vocalisten Concours in 's-Hertogenbosch, waar zij de finale haalde wat leidde tot haar 'doorbraak'. Ze was begonnen als alt, maar later presenteerde ze zich als mezzosopraan omdat het repertoire voor mezzosopranen uitgebreider is. Haar carrière ging relatief snel, en Van Nes groeide in korte tijd uit tot een van de meest vooraanstaande mezzosopranen van haar generatie, zowel binnen Nederland en daarbuiten.

Prijzen en onderscheidingen

In 1978 won Van Nes een prijs bij het Internationale Vocalistenconcours in 's-Hertogenbosch. In 1981 won ze het Internationale Opera- en Belcantoconcours georganiseerd werd door de Vlaamse omroep. In 1984 ontving Jard van Nes de Nederlandse Muziekprijs nadat ze verder had gestudeerd bij Christa Ludwig en Noemie Perugia.

Opera

Van Nes' operadebuut was de rol van Anima in de opera Rappresentatione di anima e di corpo van Emilio de'Cavalieri, in een voorstelling op 30 september 1971 in de Buurkerk in Utrecht. In 1975 zong ze op het Holland Festival in de opera Seelewig. Vervolgens zong ze bij De Nederlandse Operastichting in Georg Friedrich Händels Rodelinda in de rol van Bertarido (Amsterdam, Stadsschouwburg, 23 september 1983). Voorts zong ze rollen in Händel (Orlando, titelrol, 1985), Richard Wagner (Brangäne in Tristan en Isolde, 1987); Magdalena in Die Meistersinger von Nürnberg, 1986, Fricka, Erda), Giuseppe Verdi (Ulrica, Un ballo in maschera, 1990) en Richard Strauss. Ze zong de titelrol in de première van Naima van Theo Loevendie tijdens het Holland Festival van 1985. Ze zong ook dikwijls in het buitenland, zoals in Salzburg (Die Zauberflöte en György Ligeti's Le Grand Macabre). De laatste opera ook in Parijs. De Verenigde Staten, Canada en het Midden-Oosten (concerttournee in 1980).

Zie verder ook haar bio op de website van Dutch divas.

Afscheid

Al in 1994 gaf Van Nes te kennen dat ze niet tot haar zestigste door zou willen zingen. In januari 2001 kondigde ze haar afscheid aan, in Arnhem na een uitvoering van Mahlers Derde Symfonie met het Gelders Orkest onder leiding van Lawrence Renes. Ze zei dat het haar steeds meer moeite kostte om te voldoen aan de hoge eisen die ze zichzelf stelt. Met haar echtgenoot Hans Hierck, voormalig directeur van Het Gelders Orkest en medewerker van Radio 4 verhuisde ze van Oosterbeek naar België. In 2002 werd van Nes benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Theater/Dans

Een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gebracht en waarin zij is opgetreden en voorzover geregistreerd in de Productiedatabase

Bronnen