De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Geenaffiche.png

TitelHop! Hop! Hop!
ProducentABC Cabaret
DisciplineAmusementsvorm
OnderwerpCabaret
Premièredatum13 juli 1968
Seizoen1967/1968
LocatiePaviljoentheater, Scheveningen

Informatie

Hop! Hop! Hop! van Wim Kan, Sant Heijermans, Jan Wessenberg, Wout van Liempt

Team

Choreografie: Sant Heijermans
Decorontwerp: Loes Vosmaer
Muziek: Wim Kan, Ru van Veen

Rolverdeling

Wim Kan
Sant Heijermans
Wim Kan
Corry Vonk
Wieteke van Dort
René Frank
Marnix Kappers
Frits Lambrechts

Receptie

In het voorwoord van het programmaboekje lijkt al een soort recensie te zitten, waarin Wim Kan aan lijkt te voelen dat hij te oud wordt. De tekst "Smoking, bolhoed, paraplu, (is dat nou van gisteren of is dat nou van nu?) Alles mag vandaag de dag" is daar geschreven naast een foto van twee mannen, waarbij de één op schoot zit bij de ander. Ze houden elkaar vast en wangen tegen elkaar, ze lachen erbij. “je moeder is er tegen en je vader zegt: dat nooit!". In een interview zegt Kan later: "het gaat tegenwoordig allemaal zo snel, dat een cabaretier het niet meer bij kan houden."

De kranten lijken de gedachte dat Kan te oud wordt, te onderschrijven. Paul Beugel schrijft in (waarschijnlijk) De Volkrant dat Kans werk iets weg heeft van een rechts cabaret, wat als kritiek kan worden gezien op zijn werk. "“Als hij niet een paar sterke jongens met scherpe pennen binnenhaalt, is het ABC-Cabaret ten dode opgeschreven. (...) Meer dan ooit valt het mij op dat wanneer hij links een lel verkoopt, hij prompt rechts een loei geeft, quasi-objectief, maar in feite is het half.

Ook uit een ander artikel blijkt dat Kan weliswaar heeft geprobeerd iets nieuws te doen qua programmering in zijn show, maar dat het niet echt werkt: "hij [Wim Kan] goochelt met begrippen als links en rechts, maar kennelijk is hij er niet helemaal uitgekomen." De recensent begrijpt daarentegen wel waarom het moeilijk is om iets scherps neer te zetten in die tijd, politieke inspiratiebronnen zijn er niet echt meer.

Bronnen