Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Unknown.png

TitelEinstein on The Beach
ProducentDe Nederlandse Opera
Premièredatum5 januari 2013
LocatieHet Muziektheater
PlaatsAmsterdam

Bron: Youtube

Einstein on The Beach

Muziek en libretto: Philip Glass

Muzikale leiding: Michael Riesman
Regie: Robert Wilson
Decor, kostuums en licht: Robert Wilson
Kostuums: Carlos Soto
Choreografie: Lucinda Childs

Rolverdeling:
Einstein/Solo Violinist Antoine Silverman, Featured Performer Helga Davis, Featured Performer Kate Moran, Boy Jasper Newell, Mr. Johnson Charles Williams

Philip Glass Ensemble
Vocaal ensemble, instudering Lisa Bielawa

Voorstellingen:
5, 6, 7, 10, 11, 12 januari 2013 - Het Muziektheater, Amsterdam

The 2012 production van Einstein on the Beach, An Opera in Four Acts was commissioned by:
De Nederlandse Opera/The Amsterdam Music Theatre; BAM; the Barbican, London;
Cal Performances University of California, Berkeley; Luminato, Toronto Festival of Arts and Creativity;
Opéra et Orchestre National de Montpelier Languedoc-Roussillon; University Musical Society of Michigan

Over de productie van 1976

http://mediaserver.tin.nl/getmedia.php?s=Repro-50xxxx998.0013-1&b=400
Foto van de productie uit 1976. Foto: Bob van Dantzig. Collectie TIN.

Einstein on the Beach (1976, niet van De Nederlandse Opera) was een baanbrekend 'Gesamtkunstwerk' van regisseur Robert Wilson, componist Philip Glass en choreografe Lucinda Childs. Einstein on the Beach wordt nu (2012/13) in een door de makers zelf herziene versie opnieuw uitgebracht.

Einstein on the Beach breekt met alle regels van de conventionele opera. In plaats van een traditioneel orkest koos Philip Glass synthesizers, houtblazers en stemmen. De krachtige beelden van Robert Wilson worden afgewisseld met abstracte dans van Lucinda Childs.

De opera is opgebouwd uit vier onderling verbonden aktes die worden onderbroken door de zogeheten 'knee plays', min of meer zelfstandige tussenspelen. Het gaat in Einstein on the Beach niet om het vertellen van een verhaal, maar om associaties, die zich door het principe van herhaling als structuur in het geheugen vastzetten, terwijl er ook ruimte is voor puur theatrale visioenen.

De voorstelling duurt circa vijf uur, zonder pauze. Het publiek mag in en uit wandelen tijdens de voorstelling.

Bronnen