Ko Arnoldi

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Ko Arnoldi 363286.jpg

Ko Arnoldi. Foto: Kurt Kahle, 1940.

Biografie

Ko Arnoldi (1883-1964) was een Nederlandse acteur en regisseur. Hij debuteerde meer dan zestig jaar geleden bij Louis Bouwmeester. Met hem reisde hij tweemaal naar Indie - in 1908 en 1915 -, beide keren voor een jaar. Daarna werkte hij onder Willem Royaards, Eduard Verkade bij Die Haghespelers), Cor van der Lugt Melsert, Herman Heijermans, Jan Musch en Adriaan van der Horst. Hij leidde van 1933 tot 1942 het gezelschap Toneelgroep Het Masker (met o.a. Else Mauhs), met verfijnde, eigen stijl. Hij vertolkte vooral Frans repertoire: Archads "Jean de la Lune", Pagnols "Marius", Devals "Vorstelijke emigranten", Bernsteins "L'espoir", Sacha Guitrey's "Het testament", Rostands "Het Adelaarsjong (L'aiglon)" e.a. In 1942 ontbond Arnoldi zijn gezelschap omdat hij weigerde zich bij de Kultuurkamer aan te melden. Gedurende de oorlog trok hij zich vrijwel geheel terug om na de bevrijding als een der eersten deel uit te maken van de toen geformeerde Toneelgroep 5 mei 1945.

Arnoldi kwam na de bevrijding eerst bij de START, werd daarna directeur van de Stichting Rotterdams Toneel tot 1954, speelde o.a. Molière's "De vrek" met hemzelf als Harpagon, Pirandello's "Hendrik IV" en William Shakespeare's "Othello" (beide met Ko van Dijk). Hij was een fijnzinnig regisseur en acteur. Belangrijke rollen had hij o.a. als Frank in Shaws "Mrs. Warrens bedrijf", de titelrol in "De vlinder", de bisschop in Shaws "Trouwen", de dominee in Ibsens "Spoken", Erhard in diens "John Gabriël Borkman", prof. Cyprian in Schnitzlers "Professor Bernardi". Later speelde hij de pastoor in Graham Greene's "De kamer waarin we leven", de burgemeester in Steinbecks "De vliegenvanger".

Arnoldi was de laatste jaren verbonden aan De Nederlandse Comedie, speelde daar o.a. in "Sabrina" en "Home Sweet Home", de waarzegger in "Antonius en Cleopatra". Zijn laatste gastrollen speelde hij bij Stichting Nieuw Rotterdams Toneel: Nonno in Tennessee Williams' "De nacht van de leguaan" en bij Ensemble de kardinaal van Toledo in Raffalts "De opvolger". In Hengelo is een straat naar Ko Arnoldi genoemd.

Portret van Ko Arnoldi als Cecil in "Elisabeth, de vrouw zonder man", 1937. Foto: Kurt Kahle. Portret van Ko Arnoldi in "Jean", 1936. Foto: Kurt Kahle.

Theater

Een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gebracht en waarin hij is opgetreden en voorzover geregistreerd in de Productiedatabase

Idem de voorstellingen die hij heeft geregisseerd

Idem de voorstellingen waarbij hij geregistreerd werd als auteur

Idem voor de vertaling

Film

  • Morgen gaat 't beter! (1939)
  • Voor donderdagavond twaalf uur Mylord (1957)
  • De zaak van de kern (1961)
  • Als twee druppels water (1963)

Hoorspelen

  • Het is waar, maar geloof het niet (1956)
  • De man van Thermopylae (1959)
  • Reis op de plaats (1960)

Trivia

Ko Arnoldo was getrouwd met actrice Lize Servaes.

Bronnen

Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners