De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Portret van Marius Crans 366230.jpg


Marius Crans, ca. 1970. Foto: Ad van Gessel. Collectie TIN.

NaamMarius Crans
Volledige naamMarius Hendrik Crans
Geboren30 september 1941
Bilthoven
BeroepActeur
IMDb-profiel

Marius Hendrik (Marius) Crans (*1941) was in de jaren zestig en zeventig acteur bij de Associatie Studenten Toneel Utrecht en daarna bij Toneelgroep Studio. Hij was de zoon van een gelijknamige KNIL-officier en verzetstrijder (1917-1945).

Biografie

Marius Crans raakte tijdens zijn studie aan de Utrechtse universiteit betrokken bij het studententoneel. Voor de Associatie Studenten Toneel Utrecht speelde hij rond 1965 rollen in o.a. De Verhuizing en Darts van Lodewijk de Boer en in Büchners Leonce en Lena onder regie van Joop Keesmaat.

Zijn acteertalent bleef niet onopgemerkt: van hieruit kwam hij al snel bij Toneelgroep Studio terecht - zeer opmerkelijk, aangezien hij geen toneelopleiding had gevolgd. Hier maakte hij in 1967 naast Ton Lutz zijn debuut als de architect in Arrabals De architect en de keizer van Assyrië in de regie van Krijn ter Braak. Verder speelde hij enkele rollen onder regie van De Boer, in Arrabals Tuin der Lusten, geregisseerd door Kees van Iersel, en samen met Shireen Strooker ook in Jan Cremers Oklahoma Motel, Van Iersels laatste regie bij Studio.

In 1969 diende zich ook de film aan: een rol in Frans Weisz' korte film In den beginne… tenslotte en het volgend jaar in De zeven hoofdzonden van de kleine burgerman, naar Bertolt Brecht, onder regie van Anne Marie Prins. In 1971 speelde hij Snuitje in de tv-serie Pipo op Bizarra.

Na drie seizoenen en een zestal tv-produkties zette hij echter een punt achter zijn loopbaan als beroepsacteur.

Theater/Dans

Voor een overzicht van de premieres van voorstellingen waar hij aan heeft meegewerkt, voorzover geregistreerd in de Productiedatabase, zie Alle voorstellingen

Externe Links

Literatuur

  • Aad van der Mijn, "Variante versierselen. Gesprekken met vier die een eigen spel spelen - Marius Crans: Ik zou geen beroepsacteur willen zijn", J. van Riemsdijk (red.), Het versierde leven en de eigen tijd - een publikatie t.g.v. 20-jarig bestaan van het Nederlands Cultureel Contact (Amsterdam: Polak & Van Gennep, 1968), p. 53-59.

Bronnen