De TheaterEncyclopedie is vernieuwd!

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


Audrey Hepburn (Elsene (Brussel), 4 mei 1929 – Tolochenaz bij Lausanne, Zwitserland, 20 januari 1993) was een in België geboren, Nederlands-Britse actrice en filantrope.

Biografie

1929 - 1935

Audrey Hepburn werd te Brussel geboren als Audrey Kathleen Ruston. Ze was een dochter van de Britse bankier Joseph Anthony Hepburn-Ruston en de Nederlandse aristocrate barones Ella van Heemstra. Ze groeide op in de Keienveldstraat te Elsene. Hepburn had twee halfbroers uit het eerste huwelijk van haar moeder met een Nederlandse aristocraat, Alexander en Ian Quarles van Ufford. Ze ging naar kostscholen in Nederland en Engeland.

1935 - 1945

Na de scheiding van haar ouders in 1935 woonde ze samen met haar moeder in Arnhem tijdens het begin van de Tweede Wereldoorlog en de Duitse invasie van 1940. Hepburn zat op de Arnhemse Muziekschool van 1939 tot 1945, waar ze balletlessen volgde.

Tijdens de Duitse bezetting nam Hepburn het pseudoniem Edda van Heemstra aan om haar Engelse naam te vermijden. Edda was afgeleid van haar moeders naam Ella. Rond 1944 was Hepburn een vaardige ballerina geworden. In het geniep danste ze voor publiek om geld voor het verzet in te zamelen. Later zei ze: "Het beste publiek dat ik ooit had bleef doodstil aan het eind van mijn optreden".

Na de landing van de geallieerden in Normandië op D-Day werden de levensomstandigheden moeilijker. Arnhem werd verwoest door gealliëerd artillerievuur tijdens Operatie Market Garden. Tijdens de hongerwinter van 1944-1945 maakte Hepburn als vele anderen meel van tulpen om koek van te bakken.

Haar oom en een neef van moederskant werden voor haar ogen doodgeschoten wegens deelname aan het Verzet. Hepburns halfbroer Ian van Ufford zat gevangen in een Duits werkkamp. Door ondervoeding kreeg Hepburn acute bloedarmoede, ademhalingsproblemen en oedeem. In 1991 zei ze:

Ik herinner me nog dat ik meermalen op het station zag hoe wagonladingen Joden werden afgevoerd. Hun gezichten staken boven de rand uit. Ik herinner me heel duidelijk een jongetje die met zijn ouders op het perron stond. Hij was heel bleek en erg blond met een veel te grote jas die op de trein stapte. Ik was een kind dat naar een ander kind keek.

Hepburn merkte haar overeenkomsten met Anne Frank op:

Ik was net zo oud als Anne Frank. We waren allebei tien toen de oorlog uitbrak en vijftien aan het eind. Ik kreeg het boek als drukproef in het Nederlands van een vriend in 1946. Ik las het en was ontdaan. Dit brengt het teweeg bij wie het voor het eerst leest. Maar ik las het niet als een boek. Dit was mijn eigen leven. ....Het boek heeft me veranderd, zo greep het me aan.
We zagen wraaknemingen. Jongemannen werden tegen de muur gezet en doodgeschoten. Ze sloten een straat af en openden hem daarna weer. In het Dagboek vond ik een plaats waar ze zegt: 'vandaag vijf gijzelaars doodgeschoten'. Dat was de dag dat mijn oom werd doodgeschoten. En in deze woorden van een kind herkende ik wat in mij zat en nog zit. Het was een katharsis voor me. Dit kind dat opgesloten zat tussen vier muren had een volledig verslag geschreven van alles wat ik had gevoeld en meegemaakt.

Toch heeft Hepburn ook genoten van een deel van haar jeugd. Hepburn zag weer een parallel met Anne Frank:

De wil om te overleven is zo sterk bij Anne Frank. Soms schrijft ze: 'Ik ben zo gedeprimeerd'. Maar daarna verlangt ze ernaar te gaan fietsen. Ze is duidelijk een symbool van een kind in moeilijke omstandigheden, waar ik nu al mijn tijd in stop. Ze overstijgt haar dood.

Audrey Hepburn bracht haar oorlogsjaren onder meer door met tekenen. Een paar tekeningen zijn nu nog te zien.

Na de Bevrijding kwamen de vrachtwagens met hulpgoederen. Hepburn vertelde in een interview dat ze een heel blikje melkpoeder leegat en misselijk werd van haar eerste maaltijd van hulpvoedsel omdat ze te veel suiker in haar pap had gedaan. Deze ervaring inspireerde haar later voor UNICEF te gaan werken.

In 1945 verhuisde Hepburn na de bevrijding naar Amsterdam, waar ze balletlessen nam bij Sonia Gaskell en toneellessen bij de Engelse acteur Felix Aylmer.


Repetitiefoto Ballet-Studio 45 92806.jpg

Repetitiefoto Ballet-Studio '45 in de Zomerdijkstraat: o.a. Margot van Wilgenburg (staande links), Audrey Hepburn (op de vensterbank, haar hoofd net achter Louki van Oven), en vooraan in de dansgroep Louki van Oven (de meest linkse ballerina in witte tutu), Jennifer Roders, en Aart Verstegen. Foto: Maria Austria/MAI.

1948 - 1953

Na de oorlog speelde ze op achttienjarige leeftijd een rolletje als KLM-stewardess in Nederlands in zeven lessen. De regisseur van deze Nederlandse film uit 1948, Charles Huguenot van der Linden, zou later claimen dat hij de ontdekker was van Hepburn. Later verhuisde ze met haar moeder naar Londen waar ze balletles nam. Audrey had altijd al een passie voor ballet en wilde het in deze wereld maken. Maar door geen enkele auditie werd ze geselecteerd. Ze heeft ook als model gewerkt en begon pas later 1951 met acteren in films. Tijdens een opname in Zuid-Frankrijk werd ze opgemerkt door de schrijfster Colette, die haar wilde als hoofdrol in het door haar geschreven stuk "Gigi".

Hepburn in War and Peace (1956)
Hepburn in een scene uit de komische thriller Charade (1963).
Audrey Hepburn samen met Cary Grant in Charade (1963).

1953 - 1967

Na een succesvolle reeks op Broadway, deed Hepburn auditie voor de film "Roman Holiday". Eerst was de rol van prinses toebedeeld aan Elizabeth Taylor, maar door contractuele problemen moest zij de film laten schieten. De tegenspeler van Hepburn, Gregory Peck, had tijdens de opnames door dat hij tegenover een natuurtalent stond.Hij kreeg gelijk, want Hepburn ontving voor deze eerste Hollywoodrol meteen een Oscar voor Beste Actrice. Voor die prijs zou ze gedurende haar carrière nog viermaal genomineerd worden. Hepburns moeder speelde een figurantenrol in de film Funny Face, als klant van een cafeetje.

Als een van Hollywoods populairste publiekstrekkers schitterde Hepburn op het witte doek naast onder anderen Fred Astaire, Humphrey Bogart, Gary Cooper, Cary Grant, Rex Harrison, Peter O'Toole, Gregory Peck, George Peppard, en Sean Connery.

1967 - 1993

Vanaf 1967, na vijftien zeer succesvolle jaren als actrice, nam Hepburn gas terug als actrice en verscheen ze nog maar af en toe in een film. Haar laatste film werd in 1988 opgenomen, net voordat ze benoemd werd tot speciaal ambassadrice voor het UNICEF. Uit dankbaarheid voor haar eigen belevenissen na de Tweede Wereldoorlog en mede door haar ontberingen onder de Nazi's, zette zij zich gedurende de rest van haar leven in voor kinderen in de armste gebieden ter wereld.

In 1992 kreeg Hepburn van de Amerikaanse president George H.W. Bush de "Presidential Medal of Freedom" als erkenning van haar werk voor Unicef. De Academy of Motion Picture Arts and Sciences kende haar postuum de Jean Hersholt Humanitarian Award toe voor haar werk op humanitair gebied.

Hepburn is tweemaal getrouwd, met acteur Mel Ferrer en met de Italiaanse dokter Andrea Dotti, en had twee zoons, Sean Ferrer en Luca Dotti. De Schotse schrijver, A.J. Cronin, is de peetoom van Sean. Ten tijde van haar overlijden was ze de levenspartner van de Nederlandse acteur Robert Wolders, de weduwnaar van filmster Merle Oberon.

Ze stierf te Tolochenaz in het Zwitserse kanton Vaud aan darmkanker, en is daar ook begraven.

Eerbewijzen, vernoemingen, film

Hepburn heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame, te 1652 Vine Street. Door de KLM is een passagiersvliegtuig naar haar genoemd; de McDonnell Douglas MD-11 met registratie PH-KCE. In 2004 werd ze postuum gekozen tot de vrouw met de grootste natuurlijke schoonheid In Arnhem is een plein naar haar genoemd, in Almere een straat en in Doorn een laan.

Haar leven werd in 2000 verfilmd onder de titel Audrey Hepburn Story. In deze film werd de rol van Audrey Hepburn gespeeld door Jennifer Love Hewitt.


Externe links

Bronnen