Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Rod McKuen (1933-2015) was een Amerikaanse dichter, zanger, liedjesschrijver en acteur.

Biografie

McKuen loopt op jeugdige leeftijd weg van huis en zwerft enige tijd langs de Amerikaanse westkust. Hij ontdekt zijn schrijverstalent en belandt in de journalistiek. Daarnaast vergaart hij bescheiden bekendheid als beat poet en folkzanger.

In de jaren zestig reist hij lange tijd door Frankrijk waar hij persoonlijk kennis maakt met diverse chansonniers. Hij maakt Engelse vertalingen van het werk van onder meer Gilbert Bécaud en Jacques Brel. Van die laatste worden met name If you go away (Ne me quitte pas) en Seasons in the sun (Le moribond) succesvol in het Engelse taalgebied. Diegenen die vertrouwd zijn met Brels origineel hebben vaak moeite om die versie in de Engelse bewerkingen terug te herkennen. In elk geval is het onderwerp veranderd: Brel zingt 'Ik wil dat ze dansen als ze mij in het gat gooien', McKuen maakt er van 'We hadden plezier en lol in de zon'.

Rod McKuen genoot een aanzienlijk succes in Nederland. Hier nam hij het album Live at the concertgebouw op. McKuen zorgde voor Amerikaans succes voor de Nederlandse zangeres Liesbeth List. Eind jaren zestig namen zij samen een Engelstalig dubbel album op, getiteld Two Against The Morning. Liesbeth List bracht later in de Verenigde Staten een tweetal albums uit via McKuens Stanyan Records, respectievelijk Solitudes My Name met daarop een aantal door List gezongen McKuen nummers, en List sings Jacques Brel waarop dezelfde nummers als op de Europese plaat te horen waren. Begin jaren zeventig werkten zij nog eenmaal samen, en brachten een A-face single uit met het nummer Baby it's cold outside.

Terug in Amerika maakt hij een aantal platen met Anita Kerr. Hij schrijft ook mee aan soundtracks voor films waardoor liedjes als Jean en Soldiers who want to be heroes hits worden. Daarnaast blijft hij poëzie uitbrengen. In 1977 schrijft hij het autobiografische boek Finding my father, over de mishandeling door zijn stiefvader die hij als kind moest doorstaan.

Vanaf 1981 wordt McKuens leven getekend door een klinische depressie waardoor zijn productiviteit sterk afneemt. Hij neemt afscheid van het podium, leidt jarenlang een teruggetrokken bestaan maar maakt eind jaren negentig dankzij Prozac en tientallen McKuen-fansites die hij op het internet ontdekt een voorzichtige comeback. In 1998 krijgt McKuen nog onverwachte credits op het nummer Drowned World/Substitute For Love van Madonna. Zij gebruikte namelijk een korte sample van zijn song Why I follow the tigers in het openingsnummer van haar succesalbum Ray of Light.

Theater/Dans

  • Een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gebracht en waarin hij is opgetreden, voor zover geregistreerd in de Productiedatabase
  • Idem de voorstellingen waarbij hij geregistreerd werd als auteur
  • Idem voor de muziek

Top 2000

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Soldiers Who Want to Be Heroes 1221 1524 1652 1603 1522 1306 1352 1184 1630 1380 1921 1928

Bronnen