Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Someone.gif

NaamAntonin Artaud
Volledige naamAntoine Marie Joseph Artaud
Geboortedatum4 september 1896
Geboorteplaats Marseille
Overlijdensdatum4 maart 1948
Overlijdensplaats Ivry-sur-Seine
IMDb-profiel0037625
VIAF-profiel71386527


Antonin Artaud (1896 - 1948) was een Frans avant-gardistisch toneelschrijver- en criticus, dichter, acteur en regisseur. Hij behoorde enige tijd tot de surrealisten.

Biografie

Antonin Artaud, wiens vooruitstrevende ideeën tijdens zijn leven met onbegrip werden ontvangen, is vooral belangrijk als theoreticus van het vernieuwend theater. Artaud wilde terug naar het mysteriespel om zodoende de oerangsten en oerdriften van de mens zichtbaar te maken. Hij pleitte voor een zogenaamd "wreed theater", een schokkende en onthullende vorm van toneel. Een term om deze vorm van theater te duiden is théâtre de la cruauté. Zijn manifest uit 1938, 'Le théâtre et son double', heeft grote invloed gehad op het avant-gardetheater na de Tweede Wereldoorlog.

Theater/Dans

Een chronologisch en daaronder een link naar een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gebracht, c.q. die in Nederland te zien zijn geweest en waarbij hij geregistreerd werd als auteur of librettist, voor zover geregistreerd in de Productiedatabase.

 
De monnik - KA Theater - 1974-05-01
Wreed weerzien - Ohne Limits - 1984-06-18
Het liefdesdrama - Theatergroep Hollandia - 1988-05-05
Hier rust - Jaap Blonk - 1989-10-09
Le suicide de la société - Holland Festival - 1990-06-12 Van Gogh
Van Gogh, le suicide de la société - Holland Festival - 1990-06-12
Les cenci - Afdeling Schouwspel Amsterdam - 1990-07-24
Les cenci - Theaterschool - 1991-05-30
Henri van Zanten namens Artaud - De Gasten Komen - 1996-09-01
Die stille Unmöglichkeit zu entkommen - Stichting FACT - 1997-12-05
God's Opinion - Stichting Toneelschuur Producties - 2004-01-01

Theater van de wreedheid
In 1935 richtte Artaud "le théâtre de la cruauté" op. Artaud liet door middel van fysieke trainingen zijn acteurs tot op de grens van de uitputting gaan. Hij liet de acteurs met elkaar vechten, rare geluiden maken,... Zo wilde Artaud bereiken dat de acteur minder rationele controle had, en zo het spel vanuit zijn onderbewuste liet ontstaan. Deze technieken verwijzen duidelijk naar het surrealisme en de psychoanalyse van Freud. Toen zijn voorstelling "les Cenci" in première ging, kraamden de acteurs enkel wartaal uit.

Werken

  • 1925 - L'ombilic des limbes
  • 1925 - Le pèse-nerfs
  • 1929 - L'art et la mort
  • 1931 - Le moine, de Lewis, raconté par Antonin Artaud
  • 1934 - Héliogabale ou l'anarchiste couronné
  • 1937 - Les nouvelles révélations de l'être
  • 1938 - Le théâtre et son double
  • 1945 - D'un voyage au pays des Tarahumaras
  • 1947 - Van Gogh le suicidé de la société
  • 1947 - Artaud le Mômo
  • 1947 - Ci-Gît précédé de La culture indienne
  • 1948 - Pour en finir avec le jugement de Dieu'
  • 1964 - Les Cenci in Œuvres complètes

Bronnen