Lili Green

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Lili Green 92604.jpg

Lili Green. Foto: Henri Berssenbrugge, 1924.

Biografie

Lili Green (1885 – 1977) was danseres, choreografe, danspedagoge, actrice, pianiste en schrijfster. Lili Green wordt gezien als een belangrijke vertegenwoordiger van het dansexpressionisme. Zijvbracht haar jeugd door in Suriname. In Londen studeerde ze piano, [Dalcroze-euritmie en klassiek ballet. Vanaf 1905 vestigde ze zich in Nederland.

In 1929 begon zij in 's Gravenhage de School voor Bewegingskunst, en in 1930 opende ze ook een dependance in Amsterdam. Hier ontwikkelde zij een eigen bewegingsstijl en -leer die zij “emotionele plastiek” noemde. Greens grote voorbeeld en inspiratiebron was de danseres Isadora Duncan, die zij in 1905 had leren kennen. In haar eigen dansoptredens, onder de artiestennaam Vallya Ladowska, had ze voornamelijk de moderne, expressionistische stijl van Isadora Duncan gehanteerd. Met de emotionele plastiek wilde ze een bijdrage leveren aan de eigen identiteit van de Nederlandse danskunst. Ze legde haar opvattingen vast in een boek getiteld "Einfuhrung in das Wesen unserer Gesten und Bewegungen" (1929).

Lili Green. Foto: Alfred Ellis & Walery.
Greens werk vertoont overeenkomsten met dat van de choreograaf George Balanchine: de klassieke ballettechniek werd van binnenuit gemoderniseerd. Green zocht naar de raakvlakken van vrije dans en klassieke techniek. Twee uitgangspunten van deze dansstijl zijn het bewegen vanuit je eigen centrum en de ritmes die bepaald worden door het verzet tegen zwaartekracht of juist het toegeven daaraan.

Naast het lesgeven bleef Green ook optreden en werkte ze als choreografe. Als actrice stond zij onder andere naast Albert van Dalsum in de voorstelling Vrouwe Emer's grote strijd, in 1922. In 1936 ontving zij de gouden medaille voor danskunst op de Olympische Spelen in Berlijn. Tot 1939 werkte ze mee aan de Nederlandse Dansliga, een stichting die de belangen van dansers behartigde.

Hoewel ze het graag wilde, lukte het haar door geldgebrek niet om een eigen dansgezelschap te onderhouden. Samen met Sonia Gaskell richtte zij na de bevrijding Studio '45 op, waar zij in 1948 alweer afscheid nam om naar Washington te vertrekken. Daar was ze elf jaar directrice van de Continental School of Movement. In 1959 keerde zij terug naar 's Gravenhage, waar zij een nieuwe dansschool in de Van Beverningkstraat opende. Daar was ze tot 1966 actief.

Scenefoto's

Hans van Meerten en Lili Green in Vrouwe Emer's groote strijd, 1922. Foto: N.V. Vereenigde Fotobureaux. Maskers ontworpen door Hildo Krop. Lili Green en Albert van Dalsum in Vrouwe Emer's groote strijd, 1922. Foto: N.V. Vereenigde Fotobureaux. Maskers ontworpen door Hildo Krop.

Links: Hans van Meerten en Lili Green en Rechts: Lili Green en Albert van Dalsum in Vrouwe Emer's groote strijd, 1922. Foto's: N.V. Vereenigde Fotobureaux. Maskers ontworpen door Hildo Krop. Theatercollectie Bijzondere Collecties UvA (Stichting TiN).

Theater/Dans

Een alfabetisch overzicht van de voorstellingen]] die in première zijn gebracht en waarbij zij geregistreerd werd als auteur in de Productiedatabase

Bronnen

  • Productiedatabase
  • Piet Hein Honig, Acteurs- en kleinkunstenaarslexicon. Diepenveen, 1984
  • Yoka van Brummelen, Lili Green (1885 – 1977). Amsterdam: International Theatre and Film Books, 1995


Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners