Jos M. Orelio

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Someone.gif
NaamJos M. Orelio
Geboren1854
Overleden
De datum "Den Haag, 1926" kon niet verwerkt worden.
Den Haag, 1926
BeroepOperazanger

http://mediaserver.tin.nl/getmedia.php?s=51xxx1851.040&b=340

Portret van Jos M. Orelio als Mephisto in Faust. Foto: Albert Greiner, 1895. Collectie TIN.

Joseph Marie Theodoor Orelio (’s Hertogenbosch, 1854 – Den Haag, 1926) was eind negentiende, begin twintigste eeuw een in binnen- en buitenland beroemde operazanger, oratoriumzanger en zanger van het Nederlands lied. Deze bariton werd door tijdgenoten beschreven als een kloeke figuur, met brede borst en recht van gestalte, en geroemd om zijn krachtige en kleurrijke stem.

Biografie

In zijn jeugd was Orelio solist in het plaatselijke kerkkoor. Hij volgde de kweekschool en werkte daarna als hulponderwijzer in Dordrecht, maar bleef naast zijn werk als onderwijzer ook zingen. In het zangkoor Kunstmin werd hij opgemerkt door Wilhelmina Gips, een bekend zangeres uit die tijd, die hem onder haar hoede nam. Later zou Orelio ook zelf les gaan geven op de muziekschool in Utrecht.

Enkele jaren daarna ontmoette hij Johannes George de Groot, directeur van De Parkschouwburg in Amsterdam, die op zoek was naar nieuwe acteurs voor zijn operagezelschap, het Hollandsch Opera-Gezelschap. Dit gezelschap speelde operavoorstellingen in het Nederlands, een noviteit. Orelio maakte zijn debuut in Faust (1883). Vanaf dat moment zong hij uitsluitend hoofdrollen. In 1888 trouwde Orelio met Amelies ’s Jonges, een zangeres bij hetzelfde gezelschap. In 1894 stapte Orelio over naar Het Nederlandsch Gezelschap dat huisde in de nieuwe Stadsschouwburg van Amsterdam.

Orelio trad vanaf 1895 ook in het buitenland op - Frankrijk, Duitsland en Rusland - en maakte in 1904 een tournee door Nederlands Indië. Door de afnemende populariteit van de opera ontwikkelde Orelio zich tot zanger van het Nederlandse lied en als oratoriumzanger. Daarnaast bleef hij lesgeven.

In 1902 ontving hij een Koninklijke onderscheiding voor zijn bijzondere prestaties. In 1916 verscheen ter gelegenheid van zijn 40-jarig jubileum zijn autobiografie, maar optreden deed hij steeds minder. In 1926 stierf Orelio in Den Haag. Zijn begrafenis in Amsterdam trok meer dan duizend belangstellenden.

Bronnen

  • S.A.M. Bottenheim, De Opera in Nederland, Leiden 1983.
  • Jospeh Marie Theodoor Orelio, M’n Gedenkschriften, Amsterdam 1916.
  • Rob van der Zalm, Nederland(s) en de opera, Zauberflöte wordt Toverfluit, Lelystad 2002.


Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners