Ben van Duin

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fout bij het aanmaken van de miniatuurafbeelding: Bestand is zoek
NaamBen van Duin
BeroepFotograaf

Theaterfotografie

Fout bij het aanmaken van de miniatuurafbeelding: Bestand is zoek
Fout bij het aanmaken van de miniatuurafbeelding: Bestand is zoek

Foto's: Ben van Duin

Biografie

Sinds 1980 is Ben van Duin actief als theaterfotograaf. In zijn carrière heeft hij voor een zeer uiteenlopende verzameling gezelschappen en genres gewerkt, van experimenteel theater tot meer traditioneel teksttheater, van jeugdtheater tot moderne dans, van muziektheater tot mime. Hij werkt zowel voor kleine als voor grote gezelschappen en doet dit vaak voor langere periodes. Hij werkt/heeft gewerkt voor onder andere Bambie, Maatschappij Discordia, ZT Hollandia, Toneelgroep Maastricht, Het Nationale Toneel, Mugmetdegoudentand, Dood Paard, Onafhankelijk Toneel, Stichting FACT, Noord Nederlands Toneel, Toneelgroep Oostpool, Orkater, het veem theater, en Stichting Toneelschuur Producties. Door de enorme omvang van zijn oeuvre is zijn werk belangrijk, maar ook fototechnisch en inhoudelijk is zijn werk opmerkelijk. Van Duin is in 2001 op de digitale techniek overgestapt. In zijn analoge periode heeft hij voornamelijk in zwart/wit gewerkt.

Van Duin is erg sterk in het maken van opvallende composities, waarbij hij een van de belangrijkste stijlmiddelen van de fotografie, de kadrering, actief toepast. Hij maakt vaak extreme afsnijdingen in zijn beeld, bijvoorbeeld van twee dansers, die aan beide zijden van het beeld voor de helft verschijnen. Hij neemt de vrijheid om niet de hele beweging van de danser te laten zien, maar haalt hier de essentie uit. De nadruk komt te liggen op kracht en de verbondenheid van de dansers, maar ook op de dynamiek van de voorstelling die het beeld lijkt te overstijgen; alsof de energie van de dansers niet in één beeld te vangen is. De foto legt de aandacht niet alleen op dit bepaalde moment, maar ook op datgene dat voor en na deze foto is voorgevallen.

Waar theaterfoto’s vaak een horizontaal kader hebben, zet Van Duin het beeld vaak verticaal in. Dit combineert hij met zijn sterke afsnijdingen en strakke kadrering van het onderwerp. In andere gevallen zet hij kadrering in om een heel strakke beeldopbouw te verkrijgen, waarbij de acteurs vaak net wél helemaal in het beeld vallen, afgezien van een enkele voet of hand. Hierdoor ontstaat er een spanning tussen wat de foto toont en wat daarbuiten valt. Het maakt de toeschouwer nieuwsgierig naar wat er buiten het beeld plaats vindt.

Van Duins analoge zwart/wit werk wordt gekenmerkt door een grote helderheid in het beeld, die wordt veroorzaakt door veel grijstonen en een duidelijke scherpte. Anders dan zijn voorgangers, kruipt Van Duin niet op de acteurs, maar geeft ze voornamelijk in medium shots weer. Hierdoor hebben de foto’s meer ruimtelijkheid, ondanks de soms strakke kadrering, en is er aandacht voor de context waarin de acteur verschijnt. De acteur verdwijnt ook niet in zijn omgeving, zoals dat in sommige overzicht shots wel het geval is. Van Duin fotografeert meestal vanuit ooghoogte of laag standpunt, hij plaatst zich bijna nooit boven de acteur. Doordat Van Duin de beelden redelijk licht weergeeft, blijft de expressie van de acteurs goed zichtbaar. Ook het ontbreken van bewegingsonscherpte draagt bij aan de helderheid van het beeld. In plaats van op beweging, concentreren Van Duins beelden zich op de kracht die in het moment ligt, hetzij fysieke of expressieve kracht. Dit zorgt voor een grote dynamiek in de beelden.

In zijn digitale periode is Van Duin meer afstand gaan nemen van het toneel en is hij vaker overzicht shots gaan maken. Dit kunnen foto’s zijn van belangrijke momenten in de voorstelling. Maar Van Duin doet soms meer dan alleen dat. Een nieuw kenmerk van deze foto’s is het verschijnen van een hoop acteurs op toneel op momenten die geen hoogtepunten, meer eerder overgangsmomenten lijken te zijn. Deze foto’s leveren een interessant beeld van het theater op, wat meestal alleen wordt vastgelegd tijdens de hoogtepunten. De transitionele momenten leggen de nadruk op wat er is voor gevallen en wat er nog gaat gebeuren op het toneel. Net als zijn extreme afsnijdingen leggen deze foto’s de nadruk buiten het beeld, maar nu niet in ruimtelijke, maar in temporaire zin. Hiermee weet Van Duin iets van de tijdelijkheid van het theater in het beeld te vatten.

Opdrachtgevers

Ben van Duin heeft onder andere gefotografeerd voor:

Theater

Voor een overzicht zie Fotografie Ben van Duin

Trivia

Externe Links

Bronnen


Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners