Annemarie Prins

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Annemarie Prins 362116.jpg

Annemarie Prins, 1965. Fotograaf onbekend.

Annemarie Prins (Amsterdam 1932) is een Nederlandse regisseur, artistiek leider, actrice en docent. Zij is oprichter en artistiek leider van Nederlands eerste politieke theatergroep Theater Terzijde (1965-1969).

Annemarie Prins 92233.jpg

Annemarie Prins. Foto: Lex van Rossen. Collectie TIN

Biografie

Prins begon haar carrière als actrice na haar opleiding aan de toneelschool in Arnhem, maar koos al snel voor het regisseurschap. Ze maakt naam als regisseur van vernieuwend theater waarbij experimenten met de vorm op de voorgrond staan. De toneeltekst staat niet meer centraal maar de manier waarop de tekst interdisciplinair gestalte wordt gegeven. Als beginnend regisseur van het Leids universitair toneel ontwikkelt Prins zich steeds meer op politieke vlak en ze besluit naar het bloeiende theaterleven in Polen te vertrekken. Het expressionistische theater daar spreekt haar aan evenals de cross-over aanpak.

De meiden 221430.jpg De meiden 221431.jpg De meiden 221432.jpg

Annemarie Prins en Liesbeth Struppert in de voorstelling De meiden, Toneelschool Arnhem, 1961. (links) . Rechts twee foto's die in die periode van hen gemaakt werden. Foto: Particam Pictures/MAI.

Terug in Nederland richt zij in 1965 Theater Terzijde op. Het eerste stuk dat het toneelgezelschap opvoert is Een zaak Lorca is ons niet bekend en gaat over de moord van de dichter Federico Garcia Lorca onder het regime van Franco. De voorstelling over de Amerikaanse oorlog in Vietnam: Over Vietnam wordt bijzonder goed ontvangen in Nederland. Prins maakt "composities" gebaseerd op geluid, audiovisuele beelden, op bewegingen en teksten uit allerlei bronnen. Ze gebruikt de stem en het lichaam van de acteurs als materiaal in de voorstellingen. In dit spoor zullen andere theatergroepen als het Werktheater en Maatschappij Discordia treden.

In de jaren zeventig maakt Prins voor de radio en televisie experimentele toneelproducties. Sindsdien gebruikt ze in haar regie ook audiovisuele en muzikale elementen. Daarna vertrekt ze naar Groningen waar ze met amateurspelers stukken van Bertolt Brecht speelt.

In 1985 richt zij opnieuw een theatergroep op: De Salon. De groep speelt onder meer theaterwerken van Samuel Beckett. Hier staat niet meer de politiek, maar de mens en diens drijfveren centraal.

In de jaren negentig gaat ze zelf weer acteren. Voor het autobiografische Harmoniehof (1997) ontvangt Prins de Albert van Dalsumprijs. De voorstelling vormt de basis voor haar eerste gedeeltelijk autobiografische roman Zelfbeheersing (2002). Prins wordt bij het grote publiek bekend door haar optredens in televisieseries als Oud Geld (1998-1999) en Annie M.G. Schmidt (2010).

Prins reisde regelmatig naar het buitenland om daar theater te maken, zoals met Cambodjaanse actrices over het Pol Pot-regime. Van deze Cambodjaanse voorstelling is in 2012 een nieuwe versie is gemaakt met een gemengde cast van Cambodjaanse en Rwandese spelers.

Zie ook wikipedia

Theater

Een alfabetisch overzicht van de voorstellingen die in première zijn gegaan en waarin zij is opgetreden en voorzover geregistreerd in de Productiedatabase

Idem de voorstellingen die zij heeft geregisseerd

Idem de voorstellingen waarbij zij de dramaturgie deed

Idem de voorstellingen waarbij zij geregistreerd werd als auteur

Idem voor de bewerkingen van bestaande teksten en stukken

Idem voor de vertaling

Idem voor het decor

Idem voor het licht

Scenefoto's

Vervallen oever, Medea materiaal, Landschap met argonauten 178374.jpg Pikkepoezenwals Ik ben geen haatdragend type werktitel 99683.jpg

Links: Annemarie Prins in Vervallen oever', Medea materiaal, Landschap met argonauten, 1998. Foto: Ben van Duin. Rechts: Annemarie Prins in Pikkepoezenwals, 2003. Foto: Ben van Duin.

Mooi 182976.jpg Mooi 182978.jpg

Annemarie Prins, Anneke Brassinga en Wies Bloemen, in Mooi, 2003. Foto: Ben van Duin.

Scenefoto's uit 1961

Maria Stuart 221418.jpg De heilige Johanna van de slachthuizen 221423.jpg Mousseline 155614.jpg

Links: Annemarie Prins en Liesbeth Struppert in Maria Stuart, Toneelschool Arnhem, 1961, foto: Particam Pictures/MAI. Midden: Liesbeth Struppert en Annemarie Prins in De heilige Johanna van de slachthuizen, Toneelschool, Arnhem, 1961, foto: Particam Pictures/MAI. Rechts: Jaap Hoogstra en Annemarie Prins in Mousseline, Toneelgroep Studio, 1961. Foto: Lemaire en Wennink/ MAI.

TV

Annemarie Prins werkt vaak met amateurspelers en studenten. Voor de televisie tekende zij voor de regie van Woyzeck, De legende van de geliefde van de machinist, De zeven doodzonden van de kleine burgerman en Droogbloemen", voor film voor "Geen ontbijt (1979) en De ontpopping (1982).

Onderscheidingen

  • Op 27 april 2012 werd Annemarie Prins Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Bronnen

Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners