Anekdotes

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Dit is een pagina in de reeks: Herinneringen van oud-medewerkers Het Nationale Ballet. Voor meer informatie, zie aldaar.

Anekdotes

Nicolette Langestraat maakte een bundel van ankedotes van gebeurtenissen tijdens voorstellingen, die oud-collega's met elkaar hebben gedeeld op de (besloten) Facebook groepspagina rond de Reünie van Het Nationale Ballet, ter gelegenheid van het 50 jarige bestaan.

NB: De namen van de oud-medewerkers zijn die zoals ze in de tijd van hun dienstverband met Het Nationale Ballet (HNB) werden gebruikt. Een aantal van hen voert nu een andere naam. De vetgedrukte namen zijn degenen die de anekdotes hebben ingebracht.

Deze bundeling is gedateerd 20 oktober 2011


Ilse van Berkel

Mijn eerste jaar als aspirant: Zwanenmeer! En maar oefenen langs de kant en maar oefenen! Steeds langs de kant. Ik danste soms wel de hofhouding in de eerste acte met Jaques ? Hij trok me steeds uit mijn balans bij de arabesk, grgrgrgr... en altijd de Venitiaanse dans in acte 3. Maar zwaantje was ik nog niet. Bus in, bus uit, door het hele land, weet je nog? Ach, die spitzen, die had ik toch niet nodig. Ik besloot ze niet mee te nemen. Op naar Arnhem ... en de halve groep had griep. Ilse moest zwaantje zijn! GEEN spitzen!

Gelukkig was Maria Aradi solist die avond en al op school heb ik haar oude spitzen afgedragen. Dus met het schaamrood op mijn kaken naar de kleedkamer van Maria, vragen om spitzen. Ze moest wel lachen en gaf me een paar schoentjes. Op die dag werd ik een zwaantje. Nu kan ik er om lachen, maar toen? Pfpfpfpfffff


Kathleen Smith about the Symphony in C film

This was the Paris Opera version which Balanchine no longer approved of; so he sent John Taras to restage the ballet some months later, who changed the steps and costumes and got the company into excellent shape. It was, for me at least, a life changing experience. We premiered the new version in the Holland Festival to great success, and there were even comments that we danced it better than New York City Ballet. Also, the filming was a grueling experience of at least five takes for each frame (maybe two to five minutes of dancing in each frame of the whole of Four Temperaments and Symphony in C, so you can just imagine how long the whole process took) during a few days of incredibly long hours of slave labor. At one point on one of the afternoon shoots during a rare break, the German director looked around at all the dancers draped on chairs or sprawled on the floor, dead tired and barefoot with feet burning and blistered, and threw a glass onto the floor which shattered into a million pieces. He was apparently disgusted with our laziness. Believe me no one was lazy. Maybe some of us were not the best dancers, but everyone was doing his/her best.


Loes van Veen

Ik heb me suf zitten peinsen om met een leuk verhaaltje over mijn Zwanenmeerervaringen te kunnen komen, maar het enige dat bij me opkomt, is dat ik het zo eng vond om (als heraut) achter het decor omhoog gehesen te worden en dan ook nog eens uit een raampje te moeten trompetteren... En mijn hofdameshoofdtooi is een keer in slowmotion naar beneden gezakt. Ik duwde het ding terug op mijn hoofd en de rest van de acte hield ik hem vast... Gelukkig kreeg ik daar geen boete voor. Verder heb ik het alleen maar heerlijk gevonden, lekker romantisch met Tsjaikovski. De tweede acte was wel eens zwaar, tijdens de pas de deux van Odette en haar prins Siegfried. Wij stonden met kramp te kreunen (vooral Margriet was daar heel goed in), terwijl zij gewoon bewegen konden...


Gisela Reinhold

Nog even een Swan Lake story? Heeeeel lang geleden, ergens op een tourneetje in Engeland. Deelde een kamer met Olgaatje (de Haas). Hadden een matinee in een klein theatertje met heel schuin toneel. Deed, zoals bijna altijd, een van de vierkleine zwaantjes. Had 's morgens dorst en er stond een groot glas sinaasappelsap. Klokte ik achter elkaar op. Bleek wodka in te zitten. Vervolg: ik dronken op de buhne. Ging nog redelijk, alleen aan het eind van het 'stuntje' ging ik plat op m'n snuffert. Pijnlijk, maar moest wel lachen............Gaskell was not amused. Boete dus. En dan nog die van Corrie van Gorp met een sinaasappelschil in haar mond. Piste in m'n tutu, Maar die kent iedereen al denk ik.


Nicolette Langestraat

Swan Lake (again). I am the second swan hopping up on stage behind Liliane Kuyer. There we go second act. Oppa oppa oppa all in a row, swans swans hopping out ot the wings. First swan... I am second swan.....I see first swans hair falling down..... I see the whole hair falling down......I go on hopping swanlike but I am thinking where does all this hair going to..... what is happening here. Okay, make a long story a bit shorter, Liliane's hair (and she really had a lot of it) all fell down and she hoppedihopt into the wings and left me as first swan to save it all. Thank god there was someone to organize the hair and just in time she came back on stage with a tight knot. pfffffffffffffffffffffffff stress man!!!!!!!

Ilse van Berkel

Swan Lake in Scheveningen. 2e acte. Na het oppa, oppa, oppa komt Han op en wij zwanen trippelen met onze voetjes vooruit in een cirkel om hem heen. Strek, strek, strek, boem! Daar lag ik middenvoor op het toneel. Ik dacht dat Han erin bleef van het lachen!


Kathleen Smith

Okay, Swan Lake, a confession! Jessica Folkerts and I shared the roles of Odette and Odile for about the first year or so of the production (1965? '66?) with René Vincent as Prince Siegfried. We did many, many performances all over the Netherlands and on tour in South America and Mexico, including a lot of school shows, as I remember. We were getting bored with the bus trips and the time before, during and after the performances; so we decided to learn to play chess. During a particular matinée performance in s'Hertogenbosch, we began the game on the bus, continued during makeup and into the performance. As Odile I had the advantage as I was not on until Act III. I tormented Jessie with claims of having almost defeated her just before Act II. She came onstage before Act III to torment me with her response to my move. I came back just before Act IV to hopefully claim "Checkmate!" René calmly looked on during the whole afternoon's process and declared that either one of us, if we were at all accomplished, could have beaten the other one numerous times. He was not only a wonderful Prince and partner, he was also an accomplished chess player!


Marcelle Meuleman

Hilarious Swan Lake/chess story Kathleen! Oh, I remember the celebration of Swan Lake nr. 100 or was it nr. 200? Anyway, a television crew stormed totally unexpected into our dressing room. They want to interview 'ad hoc' the corps the ballet on the big event. I got totally unexpectedly a blinding light on my face and a microphone pushed under my nose, with the question 'how it feels to dance Swan Lake so often'. I say without thinking : 'it's boring!' Which was (although my true answer) a rather stupid thing to say in front of a camera. Anyway, this remark had apparently been broadcasted, because as a result I got a fine (boete) and some rather negative remarks from mevrouw... :-( Vraagje: is dat boete systeem ooit afgeschaft trouwens?)


Myriame Schoenmaeckers

Urhm...one Swan Lake story, but not a dancing one. I happened to be stage manager for the Rudi/Toer production of Swan lake in the Muziektheater. The finishing scene was Siegfried and Odette flying onto the sky on the last musical notes. They where stand-in dancers from the school (Misha and..?) The crucial moment was there. Strings stringing... A green GO spot in my score. But! The big "stage managers struggle" at that time was the computerized front curtain. It seems to open and close in its own time. So it did, this time. I admit: I gave the cue for closing the front curtain a musical bar to late. The two dancers in their flying ropes went high. The curtain wouldn't close. The strings kept on stringing. (Adam kept on conduction the last notes over and over again. violinists had blue fingers.) Then finally the curtain closed..dead slowly. The flying dancers raised higher and higher, they even could wave hello to the follow spot friends on the "bridge." because due to the stress of the curtain I simply forgot the cue to stop raising the unfortunate couple. It was a breath taken last scene and sure they reached the spotlights!!


Daniëlle Valk

Nog even een verhaaltje voordat ik naar bed ga. Op tournee door Nederland deden we Diversion of Angels van Martha Graham. Heerlijk om te dansen!!! Ik leefde me helemaal in in mijn rol van het rode meisje. Had een haarstuk in mijn haar gedaan die als een lange golvende paardestaart uit de knot van eigen haar kwam. Zo krachtig als ik kon danste ik. En op een gegeven moment deed ik een beweging met mijn been zij, waarbij ik uit balans hing. Daarbij bleef mijn hand in mijn haarstuk hangen en de lange paardestaart landde met een smak op de grond. Ik schaamde me diep, dit had nooit mogen gebeuren. Ik had hem toch goed vastgezet??! Maar ja hij lag daar en ik dacht aan Jeanette Vondersaar en waarschijnlijk Marieke Simons die na mij op moesten komen als witte vrouw en gele meisje en was bang dat ze erover zouden struikelen. Vandaar dat ik hem bij een volgende beweging opraapte. Mooi, dat is geregeld, dacht ik. Was alleen even vergeten dat ik nog een paar minuutjes stil moest staan. En daar stond ik dan in een sexy pose met dat stomme haarstuk in mijn handen. Ik heb hem van schrik weer laten vallen en niet meer opgeraapt!!! Een van de dansers heeft hem toen opgeraapt en in de coullisen gegooid. Wie weet nog wie dat was? Bob Fisher kwam na afloop van de voorstelling lachend de kleedkamer in. Ik vond het niet zo lollig....... Nu kan ik er wel om lachen hoor.......


Myriame Schoenmaeckers

Giselle: Jaha, I remember the most beautiful colleague-art-craft. Shown by Lex. It was during the second act of Giselle. Louise Vine lost one of her contact lenses during the Willies. When Lex and Henny danced their pas de deux, Lex spotted the lens by coincidence on the floor, illuminated by the top lights. She managed to wiggle her kneeling position just in the wright place, bended over and took the lens between her fingers. Then, in a elegant gesture, she made a porte de bras flowing her face, took the lens in her mouth and danced her pas de deux out. When she was in the wings, she spitted the lens out with the most relaxed words: "Here it is, Louise!


Nicolette Langestraat

Point shoe cleaning in the little room with the mirror next to the stage in Stadschouwburg. Before performance. All ready with make-up. Go clean the point- shoes now. Sit down on the table on the wall where the bottle of cleaning liquid is. Big dot of cotton. Sit down on table................................Jump of table in agony, jump around like a fool, act like you are on fire....................I Am on fire..................I sat down on top of a ball of cotton with the liquid.

What did I learn? Always look where you park your but!


Nicolette Langestraat

We had Romeo & Julia performance. I danced one of the hoertjes and in those days there were no wigs involved. So...my hair was really long and I needed to wash it and then style it into big waves and stuff. Had no shampoo with me and (sneakely) used some of Rachel's thinking she would not mind. Okay, wet the hair, put a lot of shampoo in it and wash........................................It was no shampoo I found out, it was point shoe hardener. OMG!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Help help help me! Their was no way I could rinse it out and I had to stop a panic attac instantly. Had to wash my hair 10 times and went on stage with a sort of very weird hairdo:)

What did I learn from that? Just ask if you can borrow something


Ineke Huissen

Dit vreselijke verhaal doet me denken wat mij overkwam toen ik ook ongevraagd van Joan Zimmerman wat babyolie nam om mijn make-up te verwijderen, helaas in het flesje olie zat vernis voor de spitzen!,,, Onmiddelijk moest ik naar het ziekenhuis waar ze mijn ogen hebben schoongespoeld en ik met ooglap weer naar huis mocht, Groetjes, ineke Huissen


Kathleen Smith

Well, I can imagine that 100 Swan Lakes would be very boring for the corps de ballet. As soloists at least we were more challenged, and honestly, I cannot say I was ever bored until I got to Germany where I had the misfortune to dance in some pretty bad ballets that were called "modern" and "experimental." As to fines, I always felt that was a childish way to deal with any kind of behavior. Maria Bovet used to get fined for not attending class. If I am not mistaken, one month of her fines once added up to 130 guilders! I once got a fine from Margot Van Wilgenburg, who was ballet mistress of all the opera ballets for not attending a rehearsal for "Faust." I had gone to the hospital in Den Haag to visit Witaly after his surgery. It was planned in advance when I had no scheduled rehearsals; so he was expecting me. She posted the rehearsal late so I was caught. She would not give me permission to miss the rehearsal; so I just left for the hospital anyway. It was on that visit that I learned that the surgeon had found cancer. I don't remember if the fine was enforced or not. I sincerely hope there are no fines in today's HNB.

As to boredom in the corps de ballet, if there were a good swing system, then everyone could get some time off. Also, providing dancers with chances to perform more interesting works would help. Hopefully that also takes place now.


Yoko van Reysen

Okay okay, ik heb ook wel een verhaaltje voor de verzameling van Nicolette..., hij is alleen niet supergrappig. Er is wel een verschil met de valpartijen en foutjes die ik allemaal heb meegemaakt waarbij ik het bloedserious niet om te lachen vond, namelijk dat ikzelf op dat moment wel helemaal de deuk lag van het lachen (op het toneel!). Van de 15 jaar dat ik bij HNB heb gedanst, zat ik 11 jaar in de top 4 van dansers die de meeste voorstellingen/balletten&aktes deed. Hier en daar moest ik ook meerdere plaatsen kennen, zo ook in een ballet van Nijinska (geloof ik) op de 5de symfonie van Tchaikovski. Het was, geloof ik, het derde deel waarbij een rij van rechts en een rij van links moest opkomen. Zoals altijd zaten we (@Dolf: oeps,versproken...), stonden we dus een tijdje te wachten, niets aan de hand. Beetje kijken naar de solisten en een beetje kletsen. Hier geen stress! Tot de introductiemaat begon voor onze bourree-opkomst! Huh??? 1 danseres teveel!!! Onderling: " Ja maar..., hier sta ik." We hadden geen tijd om verder na te denken en moesten gaan. Met 1 teveel... Toen had ik het door! Aaaah ik moest die dag de plek aan de overkant doen, had niet goed op het bord gekeken!!! Ik proeste het uit terwijl ik als enige door bourreerde over het midden van het toneel naar de andere kant. Gelukkig, in mijn tijd geen boetes!!


Sonja Geerlings

Als jongste telg van vier kinderen, twee meiden en een jongen, groeide ik op. Vanaf mijn zesde jaar wilde ik of directrice van een weeshuis of balletdanseres worden. Mijn moeder, pianiste, begeleidde o.a. balletlessen en mijn oudste zus wilde in eerste instantie ook balletdanseres worden. In Rotterdam, Blijdorp waar ik tot mijn 11ste jaar heb gewoond was een balletschooltje dat werd geleid door Nora Durant. Dat kwam dus ook voor mij goed uit. Gelukkig heb ik een moeder gehad die ondanks aan de piano zat zich nergens mee bemoeide. Zij keek en zweeg en speelde. In stilte was zij natuurlijk trots als een pauw. Binnen een paar jaar mocht ik meedoen in de klas waar ook mijn grote zus, vier jaar ouder, les kreeg. Ik vergeet dit nooit. Eerst balletles daarna wisselend een half uur acrobatiek of spitsenles. Met acrobatiek moest ik altijd voordoen. Dat vond mijn oudste zus niet leuk. Het ergste voor mij komt nu nml. Nora Durant opende een kastdeur en haalde er een paar oude en te grootte spitsen uit waar zij watte en mijn voet in propte. Natuurlijk vond ik op spitsen staan toen prachtig niet wetende dat ik daarvan later een paar geweldige knobbels aan beide grote tenen heb over gehouden. Ik heb met die voeten nog zo’n 25 jaar in spitsen rond gedanst, niet direct het confortabelste vandaar altijd maar weer opzoek naar schoenen waarbij je geen pijn meer lijdt.


Terug naar Herinneringen van oud-medewerkers Het Nationale Ballet

Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners